Reactie basis cursus mei 2017

Ik kijk naar…gras?

Het begon met de wens om een goede lens voor mijn sony camera te kopen of misschien was er ook het verlangen om meer uit mijn hobby te halen dan het schieten van vakantie foto’s.

Het oriënteren voor een nieuwe lens werd een systeem switch. Een fuji xt-1 werd aangeschaft. De nieuwe camera gaf een extra boost doordat ik mij een beetje terugwaande in het analoge tijdperk. Met de zoektocht naar een andere camera kwam ik op de website van Patrick terecht. Door die te lezen werd de zin om meer met fotografie te gaan doen verder aangewakkerd. De familie bleef thuis en ik kreeg alle vrijheid om naar Pebru te gaan zodat ik me kon storten op mijn nieuw hervonden hobby.

In die week heeft Patrick waargemaakt waar hij op zijn website over sprak. In alle rust bezig zijn met fotografie. Stap voor stap een methodiek leren die er voor zorgt dat je zekerder omgaat met de bediening van je camera. Opnieuw handmatig leren instellen i.p.v. op de automaat. Leren belichten, kijken, en nog eens kijken. Patrick is niet te beroerd om je fouten te laten maken om die vervolgens met de nodige humor op een positieve manier na te bespreken. Laat je niet misleiden door de scherpe toon in zijn blogs.
En dat allemaal in een prachtige omgeving op een plek die rust en inspiratie geeft. Daarbij de goede zorg van Babs die me onderweg naar Pebru nog even belde welke broodjes ik wilde bestellen voor de volgende ochtend.

Samen met twee medecursisten ,die er ook voor gezorgd hebben dat ik na een week ,met een brede grijns weer naar huis ben gereden. Een top week met het gevoel van vrijheid, rust en doen wat je leuk vindt. De zondag erop gelijk mijn camera mee genomen om het geleerde in de praktijk te brengen bij de voetbalwedstrijd van mijn zoon. Foto maken, histogram bekijken, aanpassen. Kijkend door de zoeker naar beneden gericht op het veld, hoorde ik de opmerking ”ben je gras aan het fotograferen”?
Ik glimlach in mijzelf en weet beter. Ik kijk en weet wat ik doe.

Ik kan bijna niet wachten op de volgende cursusweek in Pebru.

Ed
Stacks Image 15502
Reactie print cursus maart 2017

Op 10 januari van dit jaar schreef Patrick het volgende op zijn website: wat is het toch jammer dat jullie (bijna allemaal, 99%) niet printen. Het is zo leuk om te doen en geeft zoveel voldoening. Op papier zie je pas echt hoe goed je foto is geworden. (Dit ter promotie van mijn print cursus). De enige cursus waar zo goed als geen vraag naar is. En zonder printen is je hobby niet af! Daar kom je pas achter als je zelf aan het printen bent.
Bovenstaande aansporing had ik niet nodig, want ik had mij al lang voordien opgegeven voor een printcursus in de tweede week van maart. Nieuwsgierig naar wat ik zou kunnen leren, tot dan toe had ik toch erg het idee dat printen gewoon op een knop drukken was en dat het daarmee wel gedaan was.

Een openbaring dus, al was het alleen maar dat mijn fotospullen, computer, beeldscherm en printer en twee dames met bagage in mijn auto pasten. Aangezien de dames onder de bezielende leiding van Babs met tuinieren op de tuin stortten, was ik de enige cursist. Veel aandacht dus!

Na installatie van alle spullen me voor het eerst gerealiseerd dat alle apparaten met elkaar moeten communiceren en dat het resultaat erg afhangt van de mate waarin ze daarin slagen. Eerst wat oude foto’s geprint en geconstateerd dat met de gebruikte software kleurzwemen niet te vermijden waren. Daarom een proefversie van Lightroom geïnstalleerd, waarmee het wel beter ging maar de resultaten nog niet optimaal waren.
Ter afwisseling van het binnen achter de computer zitten buiten nieuwe foto’s gemaakt. Gelukkig was het weer prachtig en de omgeving schilderachtig, zowel ’s ochtends vroeg in Nieudan als later op de dag elders. Steeds weer instructie gekregen om vanuit een vaste beginsituatie naar het gewenste resultaat toe te werken in plaats van ergens halverwege te starten. Na enige aanloop moeilijkheden kwam in de loop van de week de routine er weer goed in.

Met de nieuwe foto’s, ongeveer dagelijks aangevuld, weer geëxperimenteerd met het beeldscherm en de printer. Het kalibreren van het beeldscherm is met het X-rite apparaatje niet ingewikkeld maar wel een precisie-klusje (handmatig aanpassen van helderheid, rood-groen-blauw en kleurtemperatuur). Grappig is dat het beeld op het beeldscherm en ook op de print voor en na de aanpassing steeds minder verschilt. Je ziet het resultaat dus onder je handen beter worden. Een bijzondere gewaarwording.
De instellingen op de printer verdienen steeds bijzondere aandacht. Het is handig om steeds het formaat van de afdruk aan te passen aan het formaat van het papier (helaas door schade en schande wijzer moeten worden). Natuurlijk ook de snelheid van printen en de kwaliteit van het printen. Uiteindelijk de afdrukken steeds groter kunnen maken, in Frankrijk tot maximaal A3 (thuis ook A2 geprobeerd) en ervaren dat je inderdaad op een print heel veel dingen extra ziet die op het beeldscherm minder naar voren komen.

Een verbazingwekkende ervaring dus dat kalibreren en printen. Gevoegd bij het mooie weer en de heerlijke lunches iets wat ik een ieder kan aanraden. Natuurlijk wel een beetje irritant dat Patrick opnieuw gelijk had.

Hans
Stacks Image 15619
Reactie basis cursus februari 2017

Daar gingen we dan op weg naar onze vakantie in Pebru waar we de basiscursus digitale fotografie zouden gaan volgen. Zonder camera of enige vorm van kennis, maar vol goede zin reden we richting Frankrijk. Afgesproken was dat we ter plekke een camera konden huren om eerst te ontdekken wie we als fotograaf waren, zodat Patrick als hij ons beter kende een goed advies zou kunnen geven over wat aan te schaffen. Aangekomen op bestemming werden we hartelijk ontvangen door Babs, en genoten we van een zonnetje wat zich de rest van de week niet meer zo volmondig wilde laten zien.

Het voelde toch een beetje knullig toen we op zondag met onze telefoon nog wat fotootjes van de omgeving schoten. Maar dat mocht de pret niet drukken. Op maandag maakten we kennis met de andere cursisten die beiden in Frankrijk bleken te wonen. De rest van de week hebben we dus niet alleen veel gehoord over fotografie maar ook over het leven in Frankrijk, wat een hele aangename toevoeging was.
En daar zit je dan in het voorstelrondje, om te vertellen wat je al hebt gedaan met fotografie. Ehh nou, ik kan fotograferen op vol automatisch. Ik weet hoe ik de batterij moet opladen. Een sd-kaartje in of uit de camera halen moet ook nog wel lukken, maar dan houdt het ongeveer op. Onze immer positieve leermeester Patrick vind dat echter geen enkel probleem, aan het eind van de week zou ook ik moeten kunnen fotograferen (en nee niet op de automatische stand).

De rest van de week bestaat afwisselend uit vol gestopt worden met informatie, en oefenen met de camera. De informatie is dusdanig logisch opgebouwd dat ik als leek het ook snap en eigenlijk ongemerkt zoveel informatie mee krijg dat het ook mij lukt om mooie foto’s te maken. En ja ik had daar serieus nog wel mijn twijfels over bij de start. Wat een geweldig gevoel als je de foto’s gaat nabespreken en er foto’s voorbij komen waarbij je denkt, wow dat ik die heb kunnen maken. En ja er zitten ook een paar missers tussen, gelukkig wel, want wat leren we veel van die missers die vol humor besproken worden. Steeds wordt er door Patrick terug gekomen op het volgen van logische stappen. Als je die volgt kom je tot het beste resultaat. En zoals wel vaker; de meester blijkt gelijk te hebben.
Tussen het harde werk door worden we voorzien van een lunch die Babs voor ons maakt. Wat een luxe dat we daar niet aan hoeven te denken, en gewoon kunnen aanvallen op het heerlijke eten. Overigens zorgt Babs ook dat het gewenste brood voor die dag iedere ochtend voor ons klaar ligt.

Alle opdrachten zijn leuk, maar het schieten van de portretten en de avondfotografie maken toch wel de meeste indruk.
Aan het eind van de week is mijn vocabulaire gegroeid met woorden als histogram, rucbof, witbalans, en nog vele andere fotografie termen. We kijken terug op een geweldige, intensieve, maar zeker ook ontspannen week. In die week hebben we zo ontzettend veel geleerd, en zulke mooie foto’s gemaakt, dat we de smaak meer dan te pakken hebben. Die camera die gaat er echt wel komen, en op het moment dat we Pebru achter ons laten om weer terug naar Nederland te rijden weten we al heel zeker dat we ooit weer terug zullen komen voor de prachtige omgeving, de gastvrijheid en nog meer waardevolle fotografie lessen.

Ingrid en Marcel
Stacks Image 15639
Reactie Fuji cursus februari 2017

Een nieuwe Fuji! In stilte had ik besloten dat die er moest komen, nadat de X-pro 1 had laten zien wat dit merk allemaal "in z'n mars" heeft. Nog worstelend met mijn gedachten aan de gemaakte kosten voor mijn hobby, verraste mijn Lief me met een Fujicursus bij Patrick. Als je iets doet, moet je het goed doen, was zijn pragmatische antwoord op mijn getwijfel.

En daar gingen we weer: voor mijn derde cursus en ons vierde verblijf in Pebru. Dit keer niet kamperen, maar in de luxe van de gezellige gite, zodat Lief overdag in alle rust wat kon studeren op de zojuist geconfiskeerde X-pro 1 waarmee hij wil gaan filmen. (En daar moet je bij Patrick niet mee aankomen, want een fotocamera is voor foto's en een filmcamera voor film!)

De grijze dagen van februari werden afgewisseld met prachtige blauwe luchten. De rijp op de velden en de mistflarden maakten het prima weer voor de oefeningen die Patrick voor ons verzonnen had. Met de gezellige mede cursiste was het veilig en vertrouwd om alle hindernissen te overwinnen en onze verlanglijstjes af te werken: avondfotografie, straatfotografie, flitsen.

Wat fijn om te merken dat je inderdaad een dijk van een camera in handen hebt! Maar vooral: dat je er veel uit kan halen, als je maar systematisch werkt en blijft kijken..kijken..kijken! Een beetje meer S of H, het DB verdubbelen, histogram checken, foto goed "doorlopen" op mini-uitbijtertjes, kleur een beetje aanpassen, filmsimulatie veranderen... Als je dit alleen op de zondagmiddag na een uurtje studeren in de gebruiksaanwijzing gaat oefenen ben je heeeel lang bezig voordat je hierin je draai hebt gevonden. Patrick hamert er echter een prima dril in, waardoor alles steeds vlotter gaat.

Dank jullie wel, Patrick en Babs, voor deze bijzondere week.

Sanne