Martin een cursist van mij koopt een nieuw objectief en gaat deze fijn een ochtend uitproberen op de Veluwe. Eerdaags gaat hij op safari en wil even vertrouwd raken met zijn nieuwe lange zoomlens. Heel goed Martin. Een goede voorbereiding is het halve werk.
Hij schiet hele raken platen meteen al de eerste keer met zijn nieuwe objectief, zo goed dat het de VVV van Harderwijk ook is opgevallen.

Het bewijs!

Hier zie je een dubbele rij foto’s van Martin die zonder medeweten van hem gepubliceerd zijn op de website van VVV Harderwijk. Niet 1 maar wel 10! Als je jat moet het goed doen zullen ze bij het VVV Harderwijk gedacht hebben. Martin komt hier later pas achter en stuurt een mail naar het VVV van Harderwijk en geeft op een nette manier aan dat hij het er niet mee eens is. Heel netjes en heel rustig. Hij had van tevoren aan mij aangegeven er eigenlijk geen „zaak” van te willen maken. Als genoegdoening wilde hij wel een dagje bij een Sauna complex ergens op de Veluwe als genoegdoening. Erg keurig en schappelijke vraag van Martin, want 10x een foto misbruiken kan ook goed zijn voor minimaal 10x 100 euro schadevergoeding. Martin vroeg niet veel, in ieder geval excuses en anders een dagje sauna.. Keurig. Zo zou ik het ook gedaan hebben. Het gaat helemaal niet om het geld.
Als Martin er echt een zaak van zou maken dan heeft hij de helft van zijn objectief al terugverdiend met een ochtend fotograferen. Dat is wel een lastige zaak. Dan moet je een advocaat inhuren en dat kost ook veel geld. Voor beide partijen. Martin zou die zaak sowieso gaan winnen ( goed dat hij een screen capture heeft gemaakt als bewijs), maar Martin zit daar helemaal niet op te wachten. En VVV Harderwijk denk ik ook niet.

Na twee weken safari komt Martin terug en heeft inmiddels ook een antwoord gekregen van VVV Harderwijk. Het komt er in het kort op neer dat het Martin zijn eigen schuld is. Hij heeft zijn foto’s op Flickr geplaatst en die kunnen gevonden worden door een Google zoekopdracht. En alles wat je kunt vinden met een Google zoekopdracht mag volgens het VVV Harderwijk gewoon geplaatst worden.
VVV Harderwijk zegt vervolgens ook nog dat Martin er dan maar voor moet zorgen dat de foto’s niet zichtbaar zijn. Compleet fout! Klinklare onzin van de bovenste plank. Overigens maakt de dame van de VVV nog een fout. Ze heeft het over privacy rechten en dat ze zich daarin verdiept heeft. Echt niet, allemaal bluf. Privacyrechten heeft te maken met portret recht, mevrouw. En daar hebben we het niet over bij een hert. Het is het hert niet wat klaagt maar Martin. En dat heet copyright mevrouw. Een foto is een eigendom van de maker, mits hij de foto bezit. En dat doet hij. Dus...

Dit is een deel van het antwoord van VVV Harderwijk:
Zoals wij de Flickr-foto's publiceren (op bijv. http://www.vvvharderwijk.nl/over_harderwijk/de_veluwe/  is identiek aan hoe Google zoekresultaten toont. De foto's maken geen onderdeel uit van onze site (ze hebben ook niet een url die gekoppeld is aan onze site) maar zijn rechtstreekse links naar Flickr. Dit is toegestaan. Net zoals google zoekresultaten mag tonen waarin foto's voorkomen.

DE VVV heeft inmiddels de foto’s verwijderd want ze willen Martin geen onprettig gevoel geven. Als ik Martin zou zijn, zou ik nu pas echt een vervelend gevoel krijgen. Hij vraagt zo weinig, en dan dit! Vervolgens verwijst VVV Harderwijk nog naar: http://www.flickr.com/help/privacy/, wat helemaal nergens op slaat. Dat is alleen voor Flickr zelf. Copyright is copyright! Dus ze proberen ook nog met verkeerde informatie om de tuin te leiden.
Martin is er eigenlijk wel klaar mee en heeft helemaal geen zin om er een „zaak” van te maken. Maar ik heb toch nog eens de site bekeken. En wat zie ik? Martins foto’s zijn inderdaad weg. Maar nu staan er weer andere foto’s!



VVV Harderwijk gaat gewoon verder met het misbruiken van foto’s die door andere mensen geplaatst zijn op Flickr! Dit is toch te bizar. Echt wel brutaal eigenlijk. Net op de vingers getikt door Martin, foto’s van Martin eraf gehaald en huppakee VVV Harderwijk haalt gewoon weer andere foto’s van Flickr af. Het maakt allemaal niet uit. Dit heet heel bewust copyright misbruiken en ook nog met commerciële doeleinden. Voor de maker van de foto van de mevrouw rechts onderin is het dubbelop. Daar komt ook nog eens portretrecht overheen.

Wat ik nu dus gedaan heb is alle gebruikers die zeer waarschijnlijk van niets afweten het volgende bericht gestuurd:


Van 1 iemand zou het kunnen dat hij op de hoogte is, maar de rest zeker niet. En bij de meneer van de tijger staat een heel groot en uitgebreid copyright verhaal onder zijn foto. Dus als dat niet duidelijk was voor de betreffende medewerker van VVV Harderwijk?

Wat mij stoort is dat VVV Harderwijk niet eens excuses aanbiedt aan Martin. Ze hebben het alleen maar over de eventuele onprettige gevoelens van Martin. Lariekoek! Het is gewoon diefstal. En geen excuses aanbieden. Anders was ik deze blog echt niet begonnen. Excuses maken is toch het minste wat je kunt doen? Om vervolgens heel snel een relax dag te regelen in een sauna voordat er echt gedonder van komt.

(Wij zullen de foto's verwijderen omdat het niet onze bedoeling is u een onprettig gevoel te geven.).
Nu nog voor iedereen extra informatie als je foto’s hebt geplaatst op Flickr. De volgende tekst is gekopieerd van één van de pagina’s van Flickr zelf. http://www.flickr.com/help/faq/search/?q=copyright
Daar vind je dan onderstaande tekst en deze tekst is erg duidelijk!
How can I copyright my photos?
In most parts of the world, including the U.S., Canada, EU countries, and Japan, you are automatically granted copyrights to your photos.
Remember that you can only copyright images that you own. In some instances, you may not have the rights to all of the elements that you’ve photographed (for example, the work of another artist) and may not have the rights to reproduce that photo elsewhere.
The nonprofit Creative Commons offers six default licenses as an alternative to full copyright so you can choose the one that best suits your needs.
You can select a default license for your photos here.
To change the license for a specific picture, just open up "Owner settings" near the bottom of your photo page and edit the license.
En dan weet je alles. Martin had heel duidelijk zijn copyrights goed ingesteld staan. Kijk maar...


Er staat echt all rights reserved! Dus Martin laat je niet afbluffen. Dit is een case. Je hebt het volledige copyright van je eigen foto. Hier gaat het VVV Harderwijk helemaal nat. Hoezo heeft ze het onderzocht! Haar antwoord was gewoon een standaard antwoord die de meeste mensen doet afdruipen.

Wanneer je niets doet na het uploaden van een foto naar Flickr ben je altijd in het bezit van de volledige copyrights van je foto. Je zou die kunnen aanpassen, maar dat veranderd alleen als je een extra handeling verricht. Dan klik je op Creative commons en zo zou je enkele rechten van je foto kunnen opgeven. Dat heeft Martin niet gedaan. Het scherm wat je te zien krijgt als je dit wel zou doen ziet er als volgt uit.



Wat je ook doet Martin? Het was weer voer voor een goede en informatieve blog. Waar iedereen, al mijn cursisten, alle blog lezers en ga zomaar verder veel van kunnen leren. Dit zijn best wel belangrijke zaken. Veel creative mensen verliezen hun banen omdat bedrijven denken het zelf te kunnen doen of voor minder geld of helemaal niets te betalen en gewoon het copyright te schenden. Bijna niemand van mijn blog „Patrick Kijkt” lezers zullen echt hun boterham en beleg met fotografie verdienen. Er is dus geen man overboord voor jullie. De hele blog hierboven beschreven is niets meer of minder dan een principe kwestie. Maar wel een belangrijke. Mensen verliezen banen en geld hierdoor als jij je Copyright niet in de gaten houdt. Waterdicht zal het nooit worden, maar we kunnen het wel proberen.

Al heel wat blogs heb ik geschreven over het niveau van fotografie opleidingen. Ik erger er mij aan en wind me er over op. Voornamelijk omdat mensen die ervan dromen om ooit fotograaf te kunnen worden al kansloos zijn voordat ze begonnen zijn. Omdat ze de verkeerde opleiding kiezen of omdat er verkeerd wordt opgeleid. Dat is mijn statement.

Het feit dat ik mij er over opwind kan ik niets aan doen. Mijn hart heb ik nu eenmaal aan de fotografie verpand. Gepassioneerd als dat ik ben is het voor mij belangrijk om samen met „mijn” cursisten te streven naar het hoogst haalbare binnen iemands bereik. Zo kan het wel eens gebeuren dat ik cursisten ergens tussendoor wel eens wat vertel over andere cursussen. Waarom? Omdat leerlingen van „de opleidingen” ook bij mij komen leren. Soms heb ik wel eens het gevoel dat ze denken dat ik ze in de maling neem. Als ik vertel waarom de leerlingen van „de opleidingen” alsnog ook bij mij een cursus volgen. Ik zie ze denken:” Hoe kan een officiële fotografie opleiding zo slecht zijn als Patrick beweert?” Ik hoef mijn gelijk niet te hebben, maar onderstaand verhaal maakt veel duidelijk.

Gisteren werd ik getipt door een ex-cursiste met de mededeling dat de nieuwe Photo Academy awards waren uitgereikt. En ze noemde het bagger in haar bericht. Ik zat geschokt op mijn stoel. Dit zijn teksten voor mij maar niet voor Coby! Als Coby dit zegt dan moet het wel heel erg zijn. Via Google vond ik al rap de resultaten en had ik maar niet gekeken! Het gemaakte fotowerk is zo slecht, dat het niet te bevatten valt. Zo verschrikkelijk slecht. Ik heb er de halve nacht van wakker gelegen.Echt waar! Mijzelf afvragende hoe dit toch mogelijk is. Is er iemand bij de diverse opleidingen en in de jury die oprecht durft te zeggen dat hij/zij dit mooi of goed kan noemen? Laat staan dat je met dat soort fotografie een prijs kunt winnen.

De Photo Academy award is een prijs voor studenten die afgestudeerd zijn. Het initiatief is genomen door de Fotoacademie, maar afgestudeerden van andere opleidingen zoals het St. Joost en de opleiding in KASK Gent, Rietveld en andere opleidingen mogen ook deelnemen. De Overall winnaar van dit jaar was Antonio Granata. Bekijk de volgende link (in verband met copyright, wat reken maar dat ze daar dan wel scherp op zullen zijn) en lees deze blog dan verder. Antonio Granata. Deze serie schijnt over een homo stel te gaan.

Wanneer ik de winnende serie bekijk zie van alles maar geen homo stel. Ik zie tuinkabouters, lampenkappen, vervuilde muren en Albert Heijn baby shampoo, maar ik zie geen homo’s. Ja twee mannen die elkaar een kusje geven. Zou dat het zijn? Het werk van Granata is eerder een mislukte interieur fotografie inzending dan een serie over een homo stel. Waar zijn ze dan? Het is goed om aandacht te vragen voor de homo’s in de samenleving die meer en meer in het verdomhoekje komen te zitten. Met alle bedreigingen op straat en ga zo maar door. Prima, maak er een onderwerp van en vraag aandacht voor dit probleem, maar maak er dan ook wat van. Deze serie doet het tegenovergestelde! laat het lijken dat homo’s in vieze en wanstaltige huizen leven. Niet kunnen schoonmaken, geen smaak hebben en onzelfstandig zijn.Dit is wat ik uit de serie haal na het bekeken te hebben. Dit is wat Granata laat zien met zijn foto’s. Vieze koffiekopjes, lelijke gordijnen, wat is in hemelsnaam het doel van deze serie.

Ik heb ergens gelezen dat het een serie moet zijn over een liefdevol ouder homo stel. Liefde laat je niet zien met keihard flitslicht. Zet dan een mooi lichtje neer. Niet dat harde en confronterende licht. Licht betekent iets. Licht heeft een associatie. Laat je met een vuile muur een liefdevol homo stel zien? Kun je het daarmee uitbeelden? is liefdevol een lampenkap of een plant of een armtierig ontbijtje? Ik snap er geen snars van. Kleur en zwart/wit worden dwars door elkaar heen geschoten. Het maakt allemaal niet uit, maar dat kan echt niet. Een serie schiet je of in zwart wit of in kleur. Niets anders. Ben ik ouderwets? het zal best, maar ouderwets zijn levert wel veel beter doordachte foto’s op. En vooral ook mooier. Maar dat schijnt een vies woord te zijn. Mooi mag het zeker niet zijn.

Als er geflitst wordt dan graag zo hard en lelijk mogelijk. Anders heeft het geen journalistieke waarde lijkt Antonio Granata bedacht te hebben. Heeft hij ooit leren flitsen en geleerd wat mooi licht is? Waar ik bezig ben iedereen te leren mooi licht neer te zetten en verantwoord te flitsen is het bij Antonio klets boem beng flitsen. Recht voor zijn raap en zo hard mogelijk.
En de jury dan? Hebben ze smaak? Het is mij duidelijk, nee dat hebben ze niet. Over smaak kun je twisten, maar dit? Nee te erg! Een goede fotoserie moet aan voorwaarden voldoen. Dan kun je je er niet vanaf maken met het commentaar dat dit misschien wel een nieuwe beedltaal is. Wat dat dan ook mag betekenen. En het ergste van alles is dat deze serie de overall winnaar is geworden. Dit was de beste serie die is ingezonden. Dit is door de jury ( mensen van de Volkskrant, Elle, De Morgen, PF en de directeur van de fotografen federatie) als beste werk gekozen. Dat betekent dat de andere inzendingen nog slechter moeten zijn geweest. Maar kan het dan nog erger? Eerst even het juryrapport citeren:

1e PRIJS OVERALL Antonio Granata, Fotoacademie Amsterdam – serie van 25 De winnaar maakte een serie waarbij hij dicht op zijn onderwerp blijft in zowel de portretten als bij de stillevens. De durfal Granata schenkt ons een serie die oogt als een prachtig en wild gedicht. Al heel vroeg in de wedstrijd werd duidelijk dat hier werk lag dat een dialoog met zijn publiek aangaat waarbij de kijkers gefascineerd meespelen met het spel van de fotograaf. Een persoonlijk verhaal dat hij op bijzonder wijze voor de kijker relevant weet te maken en als serie sterk bijeen blijft. Kijkend naar de grote serie die op tafel lag, is het nog onduidelijk in welk medium het werk het allerbeste tot zijn recht komt. Wellicht het begin van een nieuwe beeldtaal in 2012; de tijd zal het ons moeten leren.

Zoals ik wel eens eerder heb geschreven in andere blogs, ik blijf het nog het meest vervelende vinden voor de leerlingen zelf die inmiddels afgestudeerd zijn. Ze denken een vak te beheersen, dat is ze wijs gemaakt door hun leraren, maar ze kunnen het nog steeds niet. Bedenk wel dat als afgestudeerd fotograaf aan de Foto Academie je minimaal 33.000 euro hebt uitgegeven aan deze school om „het_ nog steeds niets te kunnen. Kijk naar de serie van Els Zweerink en zie de invul flits foto van een jonge man. Mijn eerste de beste vervolg cursist doet het beter na 1 dag cursus. Ik zie uitbijters in de foto’s op plekken waar ze niet horen. Ik zie weer keihard en lelijk flitsen. En dat moet men allemaal in RAW doen vanaf dag 1 op de foto academie want anders verlies je teveel kwaliteit. RAW is beter dan JPG vertellen de leraren. Nou daar hoef je met dit soort fotografie niet bang voor te zijn hoor dat je kwaliteit verliest. Het is er sowieso niet. Dus laat RAW ook maar zitten. Er is geen enkele foto waarvan ik zou denken:” Ja wat goed dat deze in RAW is gefotografeerd”. Anders had ik niet de mooie belichting en al die mooie kleuren moeten missen. Dit laatste is cynisch bedoeld. Ik zeg het er maar even bij.

Om de top drie compleet te maken nog even de aandacht vragen voor de derde afgestudeerde fotograaf aan de Fotoacademie. Sjoukje van Gool. De top drie is compleet en me dunkt, ik zou het geen reclame willen noemen voor het gaan volgen van een opleiding in Amsterdam of Rotterdam. Wat een bagger! Ja, ik denk er ook zo over Coby. Wat een zeldzame bagger! Deze serie van Sjoukje.... eh... gaat over.... eh..... ik heb geen idee. Jezelf fotograferen? Gaat het over dode bloemen? Teveel gegeten? Ik heb geen idee. De jury heeft het gelukkig wel gezien en deze in mijn ogen onsamenhangende serie hebben ze beloond met een derde plek.

Jury rapport luidt:
3e PRIJS OVERALL Sjoukje van Gool, Fotoacademie Amsterdam – serie van 5 De meest esthetische serie die in de finale terecht kwam. Een serie van vijf foto’s die discussie op gang bracht. Er bleven veel vragen open over het werk en de jury bleef de foto’s telkens opnieuw in ander volgorde leggen. Het gevoel dat er nog meer werk moest zijn dat deze serie sterker kon maken, maakte de beslissing om in de eindfase deze serie foto’s een derde plek te geven makkelijk. De vijf foto’s die er nu lagen bleken uiteindelijk overtuigend genoeg om zich in de top drie te vechten.

Om toch nog een beetje positief af te sluiten heb ik het werk gevonden van een Vlaamse afgestudeerde fotografe. Julie van der Vaart Dit is heel aardig werk. Het slaat tenminste ergens op. Bepaalde basis voorwaarden voor een interessanten en goede foto worden ingevuld. Er was dus wel goed werk aanwezig, maar de jury heeft het niet gezien. In het hele jury rapport wordt ze niet eens vermeld. Sneu voor Julie. Haar werk verdiend meer aandacht. Er is wel goed werk, maar het wordt niet herkend. Deze hele blog zegt niets over de mensen die wel of niet prijzen hebben gewonnen. Het zegt wel alles over de leraren van de diverse opleidingen en de jury. Het is gewoon prut of bagger... Het is maar net hoever je wilt gaan met het benoemen van het geleverde fotowerk.

Ik constateer problemen in de wereld van fotografische opleidingen. Problemen constateren kunnen meer mensen Er iets aan doen niet. Ik heb de oplossing en ik ga het doen. Dit kan gewoon zo niet langer. Ik ga er persoonlijk voor zorgen dat Nederland weer beter gaat fotograferen. In ieder geval een kans krijgt om het goed te leren. Er is geen keuze momenteel dat is het probleem.

Mijn blog wordt goed gelezen. Dat is leuk voor mij. Ik zal je de bezoekers aantallen besparen, maar die zijn best als hele aardig aantallen te benoemen. Is dit omdat de blogs goed zijn of omdat er bijna niets anders te vinden is in de Nederlandse taal? Ik hou het op het laatste. Ik stel vaak zaken kritisch aan de orde, maar laat ook fotografen aan bod komen die mijn inziens meer bekijks of aandacht mogen krijgen. Van alles wat dus.

Ik krijg behalve behoorlijk wat bezoekers ook veel reacties op mijn blogs. Meestal per mail. Ik wil er nu één uitlichten. De betreffende meneer, een enthousiaste fotograaf, heeft me een aantal maanden geleden een mail geschreven naar aanleiding van een kritische blog over Canon en een paar kritische tests over de Canon flitsers en toebehoren. Hij herkende mijn verhaal en belevenissen exact zoals ze beschreven waren. Hij vroeg me wat te doen want hij had het beschreven probleem ook.

Ik heb hem per mail een beetje de weg gewezen en aangegeven hoe uit te zoeken en eventueel aan te pakken. Ik zou graag een soort fotografische ombudsman willen spelen, maar ik heb er gewoon de tijd niet voor. Helaas, want er gaat soms heel veel fout in de fotografie branche. Lees hier het relaas van een enthousiaste fotograaf die problemen had met zijn Canon flitsers en zijn Pokcket Wizards.

Probleem;
Een doorgebrande Canon 580EXII flitser na gebruik in combinatie met een set Pocket Wizards

Eerst heeft hij contact opgenomen met Canon Nederland. Hij heeft gemeld dat zijn Canon flitser is doorgebrand in combinatie met gebruik van een set Pocket Wizards. Hij heeft richting Canon aangegeven dat hij hier meer problemen over heeft gevonden op Internet. Canon antwoordde de enthousiaste fotograaf dat ze bekend zijn met het probleem maar niet in staat zijn om het probleem op te roepen of na te bootsen. Dus ze erkennen het wel! Maar ze zeggen niet te weten hoe.

Nou Canon verantwoordelijken, kom maar een dag bij mij op cursus langs. Even een 580- EXII koppelen aan een set Pocket Wizards koppelen, enkele keren flitsen op M met vol vermogen en de Canon flitser heeft definitief zijn weg gevonden naar de eeuwige jachtvelden. Hoezo kan Canon het probleem niet repliceren? Ik kan het als ik zou willen de hele dag door en binnen een week de hele Nederlandse voorraad aan Canon flitsers er doorheen branden. Leuken weddenschap voor wedden dat! Hoe dan ook, Canon zegt wel van iets te weten, maar verder niets eraan te kunnen doen of te hebben ontdekt. Het lijkt verdacht veel op struisvogelpolitiek. Ze weten het wel, maar zijn als de dood voor het feit dat ze een paar honderdduizend flitsers moeten gaan modificeren.

De enthousiaste fotograaf heeft vervolgens contact opgenomen met Mamiya Nederland ( importeur Pocket Wizard) en daar zijn probleem neergelegd. Ook bij Mamiya Nederland ontkennen ze in eerste instantie het probleem. Maar ze weten wel af van het doorbranden van de Canon flitsers, dat dan weer wel. Gebeurd regelmatig volgens Peter de Boer. Peter geeft als oorzaak; het te snel flitsen achter elkaar met een te hoog vermogen met de bewuste Canon flitser. Het vergt dan teveel van de flitser. Advies is om vooral TTl te gaan of te blijven flitsen met Canon omdat TTl nooit een volledige flits sterkte afgeeft. Gewoon rustig aan doen is het devies want dan breekt het lijntje niet!

Lekker advies dus. Ze kennen allemaal het probleem maan niemand is verantwoordelijk. En zo hebben Pocket Wizard en Canon een soort gewapende vrede gesloten. Als jij niet schiet, schiet ik ook niet. En zo kan dit probleem nog heel lang blijven voortduren daar er meer dan genoeg 550EXII flitsers in de markt aanwezig zijn. En ook nog steeds nieuw verkocht worden. Hoezo consumentenbedrog? Ze weten ervan af, alle partijen, en toch blijven verkopen.

En zo blijft een ieder die met Canon flitst gewaarschuwd:

• Alleen op de TTL stand flitsen
• Niet op de M stand flitsen en zeker niet op vol vermogen
• Wacht even na een stevige flits, flitsbuis moet kunnen afkoelen

En verder sluit ik af met de mededeling dat ik echt helemaal niets tegen Canon heb. Daarover komen ook nog wel eens wat reacties binnen. Ik wil alleen dat ze het Nikon wat lastiger maken door betere producten te gaan fabriceren. Daar wordt Nikon uiteindelijk ook beter door. Concurrentie kan er nooit genoeg zijn en die is nu te smal.
En anders zien je mij misschien eerdaags terug in het nieuwe seizoen van Wedden dat. Helaas niet meer met Jos Brink, maar met een andere presentator. Waar ik ga proberen om 60 Canon flitsers binnen een minuut door te laten branden. Wedden dat het mij lukt?

Ik kijk naar mijn cursisten tijdens een cursus en één van hen vraagt aan mij :” Wat is een goede fotowinkel, kun je er één aanbevelen?”

Simpele vraag, maar een goed antwoord erop geven is niet zo simpel. Ik kan nagenoeg iedere vraag op fotografie gebied beantwoorden, maar deze niet. Ik antwoord dan ook „ ik ken er veel maar geen goede fotowinkels”. Ik zou het echt niet weten waar ik mijn cursisten met een gerust hart heen kan sturen. Waar mijn cursisten als volwaardige klanten worden gezien en behandeld. En niet allen als potentiële targets die geld op kunnen leveren. Vaak willen winkels wel de lusten maar niet de lasten van een klant. Een goed vriendin van mij is een soort opperhoofd bij een landelijk opererende retailer (Hema) en daar worden vele uitgebreide onderzoeken verricht, uitgevoerd en gekocht om erachter te komen wat de klant wil en die dus op hun wenken te bedienen. Veel onderzoeken naar wat een klant wil en wat die verwacht verwacht zodra de klant over de drempel van een Hema stapt.

Nu is de gemiddelde fotowinkel een stuk kleiner dan een Hema, maar de principes blijven hetzelfde. Met een beetje boerenverstand kun je als middenstander echt wel bedenken wat een klant in de winkel bij jou zou willen en hoe die behandeld wenst te worden. Ik ken veel fotowinkels, maar wat is een goede fotowinkel?

Criteria voor een goede fotowinkel zouden kunnen zijn:

• Uitmuntende productkennis
• Regelt alles voor je als een fotografisch product een keer kapot gaat, service en garantie en begeleiding communicatie met de leverancier
• Maakt gratis je beeldsensor schoon, als service en omdat de winkelier je graag als klant wilt behouden en vraagt er dus geen 40 euro voor
• Redelijke prijzen, hoeft niet de goedkoopste te zijn, in plaats daarvan krijg je goede service en dat is ook wat waard
• Goede adviezen geven en met de klant meedenken. Ook op vragen die nog niet gesteld zijn door de klant

Maar nu de praktijk:

Bij Cameraland koopt een cursist een statief uit de etalage die hij niet wil hebben. Hij wil hem nieuw uit een doos hebben. Is niet nodig volgens de verkoper. „ Neem nou maar, dan doe ik wel wat aan de prijs” Wat achteraf dus niet het geval was en tot overmaat van ramp moest hij ook weer terug van Amsterdam naar Alkmaar omdat er een schroef ontbrak. En voor de ontbrekende schroef moest de cursist de hoofdprijs betalen. Ik heb beide directeuren van Cameraland erop aangesproken, maar het was volgens hun allemaal niet waar. „Okay joh denk ik dan, dan stuur ik toch geen klanten/cursisten meer naar je toe”.

Met Calumet Amsterdam/Rotterdam ( Nederland) heb ik leuke afspraken gemaakt. Cursisten krijgen een kortingskaart en kunnen dus met korting hun spullen kopen. Ook werkten we al samen een Digitale Fotografie Vakantie Studio flitsset en een draadloos flitsen met echt interessante kortingen. Dus ik heb vol mijn schouders eronder gezet en een mooie pagina gemaakt op mijn website om dit duidelijk naar mijn cursisten en lezers te communiceren. Het was een leuke begin en ik heb cursisten enthousiast gemaakt om vooral bij Calumet te kopen. Tot het misging. Direct al bij de eerste cursist die zich bij Calumet aanmeldde.

De eerste cursiste kreeg na aanmelding te horen: „ Digitale Fotografie Vakantie?, nooit van gehoord”. Nou dat is lekker dan. Ik reclame voor ze maken en dan krijg je bij Calumet een dergelijke reactie. Voorbeeld van zeer slechte interne communicatie bij Calumet. En ik had nog zo van tevoren gezegd en gewaarschuwd, zorg dat iedereen bij jullie intern ervan op de hoogte is. „Ja dat gaan we doen”. Niet dus.

De tweede cursist die een bestelling doet bij Calumet, een extra batterij voor een D700 is bereid om 20 euro meer te betalen dan elders. Puur omdat ik zeg dat Calumet goede service geeft. 20 euro voor een betere service op een batterij? Klinkt niet echt sterk. En verdraaid als het niet waar is, het wordt wederom niet waargemaakt. Drie dagen later heeft de cursiste de batterij nog steeds niet ontvangen. Ze gaat bellen en krijgt te horen dat ze de bewuste batterij niet op voorraad hebben. Maar dan bel je toch even???? Wat is dan die service waarom het duurder met zijn. Voor die 20 euro extra mag je wel een telefoontje eraan wagen. Niet dus. En weer voel ik mijzelf voor staan.

En wat zat er voor mij in de deal met Calumet? Een paar procent korting. Moet ik daarvoor al die ergernissen op mijn nek halen? Echt niet. De man verantwoordelijk voor de deal was opeens ziek toen ik met hem de recente ervaringen wilde bespreken. 4,5,6 mails en weken later heb ik nog steeds geen antwoord gekregen. Ja een mailtje van een collega. Met het bericht dat als ik wilde weten wat er aan de hand is dan ik dan zelf maar even moet bellen. Hoezo moet ik bellen? Ik lever jullie omzet aan koekenbakkers. Daar mag je best wel zuinig op zijn op dat soort mensen. Dat blijkt echter ook teveel gevraagd of verwacht. En ze hebben het zo zwaar in de fotobranche! Dus waarom zou je knokken voor omzet. Waarom zou je je best doen voor klanten of iemand die een klanten groep kan aanleveren? En ondertussen wel hard blijven roepen dat ze geen prijsvechters zijn, maar wel een hele goede service leveren. Waar dan, wanneer?

Volgende week ga ik langs bij Calumet Amsterdam. Wedden dat de man met wie de afspraken zijn gemaakt en de beste bedoelingen had maar er niet meer werkt! Service en afspraken mogen niet van één man afhangen, een heel bedrijf moet dat uitdragen en ervoor staan. Collectief als één blok. Duurder zijn mag, maar dan moet je het wel waarmaken. Zeker bij een relatief grote winkel als Calumet. Dus naar Calumet hoef je voor mij niet heen te gaan. Ik kan ze niet adviseren. Ik heb recentelijk snel de speciale Calumet pagina van mijn website afgehaald en stuur er niemand meer heen. Zij geven ook cursussen, ik durfde dat risico wel aan omdat ik weet dat ik veel en veel beter ben, maar nu al dit gehannes en loze beloftes en woorden neem ik het risico niet meer, voor wat immers? Dat ze mijn cursisten gaan mailen om vooral toch een Calumet cursus te gaan volgen. Ik ben geen gekke Gerrit. Ik heb ze door de jaren heen genoeg klanten geleverd. Wel voor 50-60.000 euro. Ik heb nog nooit één voordeel voor terug gekregen, laat staan een bedankje.

Foka in Rotterdam, hebben soms goede verkopers rondlopen, maar vaker niet. En het assortiment is verre van compleet. Ook daar hoef je niet te zijn.

Bij Cameratools in Apeldoorn stond ik eens als wachtende klant in de winkel en hoorde een zeer interessant gesprek wat een verkoper van Cameratools een onzin verhaal vol fouten en onwaarheden aan een klant op de mouw probeerde te spelden. Zo fout en zo slecht dat als de klant ook maar iets van fotografie zou hebben geweten hij bij de eerst de beste vraag van de klant door het ijs gezakt zou zijn. Ik was heel erg benieuwd hoe dit verkoopgesprek zich verder zou gaan ontwikkelen. Helaas was ik al aan de beurt en heb ik de rest van het gesprek niet meer kunnen volgen. Zelf ging ik helaas na drie keer mijn verkoper terug gestuurd te hebben naar het magazijn omdat hij drie keer het verkeerde Lastolite accessoire pakte nog steeds met het verkeerde de deur uit. Ja, ik verwacht dat na drie keer fout pakken het de vierde keer wel eens een keer goed is. De vierde keer heb ik het niet gecheckt en later zat ik in Frankrijk met iets van 100 euro winkelwaarde wat ik helemaal niet wilde hebben. Lekker dan! Dus cameratools? Nee, daar hoef je ook niet te zijn. Geen goede informatie en geen product kennis. Indianen verhalen over producten en vier keer het verkeerde pakken. Hoe slecht kan een winkel zijn?

Wanneer fotowinkels niet doen wat ze moeten doen, service leveren, specialist zijn, alles weten en op een behoorlijke manier met mensen omgaan is er geen bestaansrecht meer voor ze. Ik vecht al jaren tegen de prijsdruk. Je hoeft niet persé bij de goedkoopste te kopen. Als er iets mis is, is het heerlijk dat je dan je dure spullen bij een dealer hebt gekocht die garantie en reparatie zaken voor je overneemt. Dat mag best iets kosten, service heet dat. En service kost geld. Wanneer die service echter niet meer geleverd wordt dan wordt het een andere zaak. Dan kun je net zo goed wel bij de goedkoopste ergens op internet gaan kopen. Schrijf ik vol spijt. Service zul je daar ook niet krijgen, maar je hebt dan in ieder geval minder ervoor hoeven betalen. Dat is tenminste nog iets.

Dus met grote spijt in mijn hart moet ik eindelijk toegeven, na mij jaren er tegen verzet te hebben, koop maar bij een prijs stunter ergens op internet. Winkels die specialist zijn en zich ook zo gedragen, service verlenen en redelijk zijn naar de klanten toe, ik kan ze niet vinden. Ik zou echt niet weten wie dit doet. Dus nog enkele jaren en er is geen fotowinkel meer over. En misschien is dat dan maar beter zo.

Een specialist moet zich ook gedragen als een specialist!

Als ik kijk, zie ik dat het niet goed gaat met Canon. Canon is al een paar jaar ijskoud en zit in de koelkast.

Veel van mijn cursisten weten dat ik een Nikon liefhebber ben en dat ik in vele gevallen Nikon boven Canon zou verkiezen. Vroeger heb ik zelf ook met Canon gefotografeerd, maar dat was nog in de film periode. Sinds digitaal fotograferen mogelijk is geworden heb ik de overstap naar Nikon gemaakt. Er zijn vele redenen waarom ik ben overgestapt. Dat ik nu nog liever met een Fuji spiegelreflex camera zou willen fotograferen laat ik maar even terzijde, maar dit is wel om aan te geven dat ik geen blinde Nikon aanhanger ben. In tegendeel. Ik ben onafhankelijk en kijk alleen scherp en goed.

Ijsblokje 1
De opbouw van de Canon line-up is rommelig en vreemd. Een 7D is exact dezelfde camera met dezelfde beeldsensor als een 60D en een 600D. Tussen de drie camera’s van redelijk hoog in het Canon assortiment tot aan het instapmodel zit weinig kwaliteitsverschil. De verschillen zijn wel te vinden in bediening en functionaliteit. Waarom vraagt Canon dan 600 euro meer voor een 7D vergeleken met een 600D? Zijn die paar verschillen 670 euro waard? Waarom breng je drie maal dezelfde camera uit op de markt?

Ijsblokje 2
Waar je met Nikon met bijna iedere camera standaard draadloos kunt flitsen moet je bij Canon eerst nog een ST-E2 kopen om überhaupt draadloos te kunnen flitsen. Kosten 190 euro als je redelijk wilt kunnen flitsen. Want de ST-E2 valt vaak uit elkaar doordat er gekozen is voor een slecht plakkende lijm. Na 5 jaar uit elkaar vallen is de lijm nog steeds niet veranderd. Wat maakt het uit dat Canon consumenten hun rode beschermruitje verliezen? Te gek voor woorden daar ongeveer iedere ST-E2 delen loslaat en na 5 jaar nog steeds.

Ijsblokje 3
Voor een grid in je Canon zoeker moet je eerst een ander matglas kopen. Bij iedere merk, ik vergelijk nu expres even niet met Nikon want anders krijg ik de naam Pro Nikon en anti Canon te zijn, kan dit gewoon aangezet worden middels een knopje ergens in een menu. Nee, bij Canon moet je een nieuw matglas kopen. Weer 60 euro! Dus nu ben je al in totaal 250 euro duurder uit. Extra kosten die je eigenlijk bij de aanschafprijs van je camera body moet optellen. Al naar gelang wat je met je Canon wenst te doen. Maar ik kan eigenlijk wel te stellen dat je bij iedere camera van Canon nog eens 250 euro moet optellen.

Ijsblokje 4
Als er dan eens volgens Canon een complete camera op de markt gebracht wordt dan wordt hier een grote marketing campagne omheen gebakken. Bla blabla… ze hebben met 5000 fotograferen gesproken en geïnventariseerd wat er “nog beter kon” in een nieuw te ontwerpen model. Nou die interviews hadden ze bij Canon wel achterweg kunnen laten. Gewoon even een camera kopen van een willekeurige concurrent was voldoende geweest om erachter te komen hoe een complete digitale camera eruit zou moeten zien. Even kijken wat de concurrent wel biedt en huppakee een nieuwe Canon camera is ontwerpen. En dan ook echt nieuw, want het zou voor het eerst een “echt” compleet uitgevoerde Canon camera worden. Die is er echter nog steeds niet!

Ijsblokje 5
En als de camera dan zogenaamd compleet is dan blijkt het toch weer niet goed gedaan te zijn. Ga eens draadloos flitsen met een 7D met een maximale synchronisatie tijd van een 1/250 e sec. Je kunt er in daglicht omstandigheden vaak niet eens een 0 meting mee halen in combinatie met een flitser. Daar houdt het flits spelletje alweer op bij Canon. Hogere sluitertijden zijn echt nodig hoor Canon. (gratis tip). Wil je sneller kunnen flitsen dan met een 1/250 sec? Dan moet je alsnog de gammele ST-E2 kopen voor teveel geld. Bij ieder ander merk, met bijna alle camera modellen kun je dit wel standaard.

Ijsblokje 6
Je brengt een flitser op de markt die slechter is dan de oude. Dat is ook best wel knap te noemen. Waar je in de eerste EX modellen rechtstreeks slave of master achterop de flitser kon instellen, heeft men dit bij Canon weggehaald bij de EXII modellen. Echt slim. Nikon had het niet in haar eerste modellen, maar heeft wel goed gekeken hoe Canon dit deed en nageaapt. Dus nu heb je een situatie dat Nikon het wel heeft de rechtstreekse bediening en Canon niet. De logica ontgaat mij wederom volledig. Het was goed en nu niet meer. Heeft men zelfdestructieve neigingen bij Canon? Met een houding van: “ hoe slecht kunnen we een product maken en kijken of onze klanten het dan toch blijven kopen?” Het lijkt er wel op.

Ijsblokje 7
En als laatste ijskoude constateringen over de nieuw geïntroduceerde 5D MK III. Er wordt beloofd dat het auto focus systeem verbeterd is, is ook zo, maar deze is nog steeds niet op het Nikon niveau. En er worden een paar miljoen pixels extra geleverd wat percentueel eigenlijk helemaal niets uitmaakt. De MKIII is bijna niet beter dan de MKII en toch vraagt Canon 1200 euro meer bij aanvang van verkoop. Hoe halen ze het in hun hoofd? En wederom zijn er mensen die ook dit gewoon weer gaan kopen. Ik kijk ernaar en snap er niets van. Zelfs terwijl ik zelf in deze industrie heb gewerkt en camera’s hebben ontworpen en in de markt heb gezet en nog veel meer activiteiten van mij, ik ken alle ins en outs die bij Japanse bedrijven horen, maar ik snap helemaal niets van het Canon beleid. Ze doen maar wat...

De problemen stapelen zich op bij Canon. Men is het overzicht en richting waar heen te gaan helemaal kwijt. Canon heeft het koud en krijgt zichzelf niet meer opgewarmd. De hersenen zijn bevroren. En dan komt Nikon ook nog eens met een gigantische uppercut erover heen in de vorm van een D800. Meer pixels, minder beeldruis voor een veel lagere prijs. Canon zit vastgevroren aan haar vreemde marketingverhalen.

Canon heeft heel lang geroepen dat meer pixels beter is. Canon komt met sommige modellen een beetje terug op dit verhaal. En nu knalt Nikon eroverheen terwijl Nikon ze jarenlang liever met minder pixels camera’s maakten maar onder druk van Canon wel een beetje mee moesten gaan. Kennelijk zijn ze het zat geworden bij Nikon. En hebben gedacht: ” Als dat verhaal zo blijft bij Canon, dan zullen wij ook eens uitpakken”. En dat hebben ze gedaan bij Nikon. De Japanse hoofd ingenieur Tomino bij Nikon is een vriendelijke man die er een beetje uitziet als een Bulldog. Ik heb jaren met hem samengewerkt. Ook hij zal zich de laatste jaren groen en geel geërgerd hebben aan de pixelpraatjes van Canon. Tomino-san moet gedacht hebben dat ze Canon dan maar eens flinkt moestenen aanpakken op eigen terrein. Het terrein van de pixels. Nikon zette vervolgens haar eigen stepper machines aan en ging zelf beeldsensoren ontwerpen en bouwen. (stepper machines zijn apparaten waarmee printplaten, maar ook beeldsensoren gemaakt kunnen worden). En het werd met de beeldsensor van de D800 en de D3200 erop en erover. Meer pixels, lagere prijzen en ruis niveaus. Het is niet één klap die Nikon uitdeelt maar gelijk twee.
Hoe moet Canon hier nu nog op reageren?

Als het al een tijdje een gelijkspel zou zijn geweest tussen Canon en Nikon, of iets minder gunstig voor Canon met slechts een beetje achterstand op Nikon, dan heeft Canon nu minimaal twee camera generaties achterstand opgelopen op Nikon.

• Nikon heeft en betere scherpte en resolutie
• Nikon heeft lagere ruis niveaus.
• Nikon prijzen liggen lager. Het prijsverschil tussen een MKIII en een D800 is nog steeds 500 euro. Meer betalen om minder te krijgen?! En daarna moet je er nog steeds 250 euro er bovenop bijtellen als je draadloos wilt flitsen op een grid in je zoeker wilt hebben.
• Nikon heeft een beter AF systeem

En verder ga ik er niets meer over zeggen. Ik ga het niet hebben over moeilijker uitlegbare histogrammen op alle Canon camera’s omdat er geen lijntje om het histogram heenloopt. En het zo dus erg moeilijk te bepalen is waar je histogram begint en eindigt. Als ik daaraan ga beginnen komt er echt geen einde meer aan. Ik zeg er niets meer over. Wat denk je van de Canon flitser EX-RT600 voor 569 euro, belacheli....oeps nu doe ik het weer! Stoppen nu Patrick.

En weet je wat het zo erg is? Eigenlijk vind ik Fuji nog veel beter dan Canon en Nikon. Als het om echte beeldkwaliteit gaat. Want uiteindelijk blijf het gelukkig nog altijd de vrouw/man achter de camera die bepaald wat eruit de camera komt. Gelukkig maar.