Fotografie opleiding
Dus ik moet naar jou toe?
31/12/11 11:10
Dus ik moet naar jou toe?
Ring, ring….. Ring, ring…… Ik neem de telefoon op. “Goedemorgen met Patrick Mollema”.
“Hallo, je spreekt met Joep, ben jij van Digitale Fotografie Vakantie?” Ja dat ben ik.
Ah, fijn ik wilde graag je advies hebben over een aantal zaken. Ik dacht al ondertussen, oh nee, niet weer iemand die mij gaat bellen over welke camera hij moet aanschaffen. Daar heb ik niet zo’n zin in. Dat gebeurt zo vaak. Wildvreemden die mij bellen over welke camera te kopen. Niet in dit geval, ik was te snel met mijn oordeel. Foei Patrick.
Joep begon:” Ik wil graag je advies welke fotografie opleiding ik moet gaan volgen”. Voordat ik iets kon zeggen vertelde Joep dat hij mijn blog “Patrick Kijkt” had gelezen en dat hij mij daarom belde. Er zijn dus mensen die ze lezen. Ha, fijn dacht ik. Wel gelezen, nooit respons. Gelijk voegde hij eraan toe, ik heb alles gelezen en ik denk zei Joep, dat jij me gaat adviseren om bij jou de cursus te volgen.
Eh… ik bleef even stil. Even goed nadenken over een goed antwoord. Duizenden gedachten gingen door mijn hoofd en binnen drie seconden antwoordde ik, ja ik denk dat dit het beste voor je is. Ja, zei Joep, je bent nogal kritisch over de andere opleidingen hè?
Ja dat ben ik! Maar denk je dan niet dat het beter is dat ik naar de fotovakschool in Apeldoorn ga? Nee, ik denk niet dat dit beter is. Hoezo niet vroeg Joep.
Luister Joep, ik heb al zoveel studenten van de opleiding uit Apeldoorn hier op cursus gehad, dat ik weet hoe het er daar aan toe gaat. Ik vertelde mijn bevindingen,
Joep als één cursist van de Apeldoorn opleiding hier komt en een negatief verhaal vertelt, dan trek ik daar geen conclusie uit. Ik bedoel dat is slechts de mening van één iemand en dat zegt nog niets. Het is echter anders als er al minimaal tien geweest zijn en allemaal hetzelfde vertellen. Dan durf ik wel te zeggen en te stellen dat de opleiding in Apeldoorn niet goed is. Op zich hebben ze daar het lesprogramma wel aanwezig en de faciliteiten ook, maar de meeste leraren zijn ongemotiveerd en drinken meer koffie en hebben meer pauzes dan dat ze lesgeven. Tijd voor vragen van leerlingen is er nauwelijks. Dat is iets Joep, wat ik in ieder verhaal terugkomt. De leraren hebben geen tijd voor mij.
En de mensen die hier bij mij geweest zijn waren echt allemaal goed gemotiveerde mensen die heel graag echt wilden leren fotograferen. Dus Joep… Apeldoorn lijkt me geen goed idee.. Maar het is aan jou hoor, voegde ik eraan toe. Ik ga niet zeggen dat je naar mij moet toekomen. Vind ik lastig om te zeggen, maar als ik er goed over nadenk, zeg ik toch ja. Je moet naar mij komen als je echt wilt leren fotograferen. Het kost misschien iets meer moeite, een aantal keren naar Pébru, diep in Frankrijk, maar je leert het wel hier. En alles bij elkaar is het nog goedkoper ook.
Er kwamen nog een aantal opleidingen ter sprake. Joep stond met zijn mond vol met tanden. Ik hoorde hem denken, hoe weet hij dat allemaal. Ja simpel, van al die opleidingen komen de mensen hier, tijdens en na de opleiding hier alsnog leren fotograferen. Gewoon omdat hun onderbuik gevoel zegt dat het niet klopt wat ze op die opleidingen doen en na jaren van opleiding zich nog onzeker voelen. Ze snappen “het” nog steeds niet en voelen aan dat ze geen idee hebben wat ze aan het doen zijn. Het zit er niet in en het komt er ook niet in. En heel simpel Joep, de basis wordt overgeslagen en de leraar kan het ook amper of weet het zelf niet. En hij kan nooit beter lesgeven dan dat hij de materie beheerst.
Oh?… zei Joep, al overtuigd door mijn verhaal. Welke cursus zal ik dan bij je gaan volgen, want ik fotografeer al een tijd hoor. Gewoon de basis cursus Joep antwoordde ik. Lekker beginnen bij het begin en zorgen dat je basis helemaal goed is voordat je verder gaat. En ik geloof dat je best wel een beetje kunt belichten, echter een beetje kunnen belichten staat voor mij gelijk aan niet kunnen belichten. Je kan het wel of je kan het niet. Er zit niets tussenin. . Ja, dat klopt wel zei Joep. Meestal doe ik maar wat. Daar hoef je je niet voor te schamen Joep. Dat was bij al die andere mensen ook zo. Ik ben er ervoor om jou dat te leren.
En misschien gaat het de eerste dag niet snel genoeg voor je Joep, we zien wel. In de rest van de week zit zoveel informatie die je niet kan en mag missen. Doe je dat wel en zou je instromen op de vervolg cursus dan komen we samen in de problemen omdat ik continu zal refereren aan dingen die jij niet weet omdat je de basis cursus niet hebt gevolgd. Dus ik stel voor dat je gewoon met de basis cursus gaat instromen.
En als ik meer wil leren in één week vroeg Joep, kan dat dan ook? Ja dat kan ook antwoordde ik. Dan moet je een privé cursus boeken dan kunnen we alle kanten op die jij nodig hebt en hoe ik ‘t inschat wat jij nodig hebt. Wat kost dat dan vroeg Joep?
Voor 850 euro neem ik je in de mangel en peiger je helemaal af gedurende week. Ik ga je in een week tijd gek maken, zoveel ga ik je leren, dat het je zal duizelen. Niet echt een wervende tekst Joep, maar dan weet je wel wat je te wachten staat. Pas op Joep, dat is een heftige week hoor!
Joep schrok. Ja, maar dat is misschien wel teveel voor mij. Ja misschien wel zei ik. Je hebt namelijk ook tijd nodig om de geleerder kennis te kunnen verwerken en te oefenen. Het moet ook bezinken en dat duurt even. Mijn advies is, kom eerst de basis cursus doen en kom een paar maanden later terug om de vervolg cursus te volgen. Dan kunnen we in een aantal maanden tijd, mits je ondertussen het geleerde gaat oefenen, grote stappen maken. Ja, want ik moet wel alles in een half jaar leren hoor zei Joep. Alles kan niet, maar we kunnen wel veel doen in een half jaar. Fotografie is een vak. En ik wil er mijn geld mee gaan verdienen, denk je dat dat zou kunnen?
Nee, dat denk ik niet Joep. Het gaat slecht in de fotografie, dagprijzen zijn in elkaar gedonderd, en je moet heel erg goed zijn en anders om met je fotografie op te vallen. En daarbij kost een klantenbestand opbouwen waar je van kunt leven, tijd! Ik heb geen idee hoe goed je bent Joep, maar dit is mijn meest eerlijke antwoord. Ga er niet vanuit dat je zomaar even je geld gaat verdienen met fotografie. Dat is een illusie. De andere opleidingen dat ze jou even opleiden tot beroeps fotograaf is gewoon een grote leugen. Het is niet waar. Baan garantie, ergens anders gegeven, het is niet waar. Dat kunnen ze niet.
Fotograaf zijn is veel meer. Je prijs verkopen die je vraagt voor je foto’s, dat kunnen de meesten niet en daarom doen ze het vaak voor niets of voor een fooi. Jezelf presenteren en verkopen. Je boekhouding bijhouden, weten hoe je ervoor staat. Klanten werven, goed met mensen overweg kunnen. En ga zo maar door. In principe kan ik het je allemaal leren, maar in een half jaar tijd gaat niet. Echt leren fotograferen in een half jaar tijd, daarmee komen we heel ver, maar er is nog meer. En jij wilt beroeps worden, dan komt er nog wat meer bij kijken. Weet je, fotograaf zijn is een heel lastig vak. Zo eenzaam en je moet alles kunnen en overal wel verstand van hebben. Ik kan het je leren, maar neem de tijd ervoor. Fotografie is één, maar er is daarna nog meer wat je ook dient te beheersen als je succesvol fotograaf wilt worden.
Sindsdien heb ik nooit meer wat gehoord van Joep. Misschien wel logisch. Een eerlijk verhaal vertellen en adviseren loont niet altijd. Waarschijnlijk heeft hij voor een “echte” opleiding gekozen waar ze Joep wijsmaken dat fotograaf worden heel makkelijk is en na enkele maanden al een onderbuik gevoel krijgt van er klopt hier iets niet. En misschien zal Joep over een jaar mij waarschijnlijk alsnog bellen. En dan zal mijn advies nog steeds de basis cursus zijn. En dat is eigenlijk best wel triest. Joep heeft een half jaar de tijd, zal minimaal 3800 euro armer zijn, en weet nog steeds niets. Niets weten is overdreven, maar hij zal de camera en zijn foto’s nog steeds niet beheersen.
Nu al, weet ik zeker dat Joep nooit fotograaf gaat worden. Nog voordat hij begonnen is is hij al klaar. Joep gaat straks heel erg lang wachten op zijn leraren, die liever koffie drinken.
En zelf vaak pas net van school afkomen. Joep zal zich gefrustreerd en zich bedrogen gaan voelen. Niet door mij. Ik heb hem een eerlijk en goed advies gegeven. Dat is echter niet altijd wat mensen willen horen. Ze horen liever een makkelijker verhaal, met vele beloftes die nooit waar gemaakt gaan worden. Dat stemt mij triest. Joep wil zo ontzettend graag. En zo gaat er misschien wel weer een groot talent verloren. Want ook talenten hebben een hele goede leraar en begeleiding nodig.
Rembrandt is ook begonnen met een Meesterschilder als leraar.
Ring, ring….. Ring, ring…… Ik neem de telefoon op. “Goedemorgen met Patrick Mollema”.
“Hallo, je spreekt met Joep, ben jij van Digitale Fotografie Vakantie?” Ja dat ben ik.
Ah, fijn ik wilde graag je advies hebben over een aantal zaken. Ik dacht al ondertussen, oh nee, niet weer iemand die mij gaat bellen over welke camera hij moet aanschaffen. Daar heb ik niet zo’n zin in. Dat gebeurt zo vaak. Wildvreemden die mij bellen over welke camera te kopen. Niet in dit geval, ik was te snel met mijn oordeel. Foei Patrick.
Joep begon:” Ik wil graag je advies welke fotografie opleiding ik moet gaan volgen”. Voordat ik iets kon zeggen vertelde Joep dat hij mijn blog “Patrick Kijkt” had gelezen en dat hij mij daarom belde. Er zijn dus mensen die ze lezen. Ha, fijn dacht ik. Wel gelezen, nooit respons. Gelijk voegde hij eraan toe, ik heb alles gelezen en ik denk zei Joep, dat jij me gaat adviseren om bij jou de cursus te volgen.
Eh… ik bleef even stil. Even goed nadenken over een goed antwoord. Duizenden gedachten gingen door mijn hoofd en binnen drie seconden antwoordde ik, ja ik denk dat dit het beste voor je is. Ja, zei Joep, je bent nogal kritisch over de andere opleidingen hè?
Ja dat ben ik! Maar denk je dan niet dat het beter is dat ik naar de fotovakschool in Apeldoorn ga? Nee, ik denk niet dat dit beter is. Hoezo niet vroeg Joep.
Luister Joep, ik heb al zoveel studenten van de opleiding uit Apeldoorn hier op cursus gehad, dat ik weet hoe het er daar aan toe gaat. Ik vertelde mijn bevindingen,
Joep als één cursist van de Apeldoorn opleiding hier komt en een negatief verhaal vertelt, dan trek ik daar geen conclusie uit. Ik bedoel dat is slechts de mening van één iemand en dat zegt nog niets. Het is echter anders als er al minimaal tien geweest zijn en allemaal hetzelfde vertellen. Dan durf ik wel te zeggen en te stellen dat de opleiding in Apeldoorn niet goed is. Op zich hebben ze daar het lesprogramma wel aanwezig en de faciliteiten ook, maar de meeste leraren zijn ongemotiveerd en drinken meer koffie en hebben meer pauzes dan dat ze lesgeven. Tijd voor vragen van leerlingen is er nauwelijks. Dat is iets Joep, wat ik in ieder verhaal terugkomt. De leraren hebben geen tijd voor mij.
En de mensen die hier bij mij geweest zijn waren echt allemaal goed gemotiveerde mensen die heel graag echt wilden leren fotograferen. Dus Joep… Apeldoorn lijkt me geen goed idee.. Maar het is aan jou hoor, voegde ik eraan toe. Ik ga niet zeggen dat je naar mij moet toekomen. Vind ik lastig om te zeggen, maar als ik er goed over nadenk, zeg ik toch ja. Je moet naar mij komen als je echt wilt leren fotograferen. Het kost misschien iets meer moeite, een aantal keren naar Pébru, diep in Frankrijk, maar je leert het wel hier. En alles bij elkaar is het nog goedkoper ook.
Er kwamen nog een aantal opleidingen ter sprake. Joep stond met zijn mond vol met tanden. Ik hoorde hem denken, hoe weet hij dat allemaal. Ja simpel, van al die opleidingen komen de mensen hier, tijdens en na de opleiding hier alsnog leren fotograferen. Gewoon omdat hun onderbuik gevoel zegt dat het niet klopt wat ze op die opleidingen doen en na jaren van opleiding zich nog onzeker voelen. Ze snappen “het” nog steeds niet en voelen aan dat ze geen idee hebben wat ze aan het doen zijn. Het zit er niet in en het komt er ook niet in. En heel simpel Joep, de basis wordt overgeslagen en de leraar kan het ook amper of weet het zelf niet. En hij kan nooit beter lesgeven dan dat hij de materie beheerst.
Oh?… zei Joep, al overtuigd door mijn verhaal. Welke cursus zal ik dan bij je gaan volgen, want ik fotografeer al een tijd hoor. Gewoon de basis cursus Joep antwoordde ik. Lekker beginnen bij het begin en zorgen dat je basis helemaal goed is voordat je verder gaat. En ik geloof dat je best wel een beetje kunt belichten, echter een beetje kunnen belichten staat voor mij gelijk aan niet kunnen belichten. Je kan het wel of je kan het niet. Er zit niets tussenin. . Ja, dat klopt wel zei Joep. Meestal doe ik maar wat. Daar hoef je je niet voor te schamen Joep. Dat was bij al die andere mensen ook zo. Ik ben er ervoor om jou dat te leren.
En misschien gaat het de eerste dag niet snel genoeg voor je Joep, we zien wel. In de rest van de week zit zoveel informatie die je niet kan en mag missen. Doe je dat wel en zou je instromen op de vervolg cursus dan komen we samen in de problemen omdat ik continu zal refereren aan dingen die jij niet weet omdat je de basis cursus niet hebt gevolgd. Dus ik stel voor dat je gewoon met de basis cursus gaat instromen.
En als ik meer wil leren in één week vroeg Joep, kan dat dan ook? Ja dat kan ook antwoordde ik. Dan moet je een privé cursus boeken dan kunnen we alle kanten op die jij nodig hebt en hoe ik ‘t inschat wat jij nodig hebt. Wat kost dat dan vroeg Joep?
Voor 850 euro neem ik je in de mangel en peiger je helemaal af gedurende week. Ik ga je in een week tijd gek maken, zoveel ga ik je leren, dat het je zal duizelen. Niet echt een wervende tekst Joep, maar dan weet je wel wat je te wachten staat. Pas op Joep, dat is een heftige week hoor!
Joep schrok. Ja, maar dat is misschien wel teveel voor mij. Ja misschien wel zei ik. Je hebt namelijk ook tijd nodig om de geleerder kennis te kunnen verwerken en te oefenen. Het moet ook bezinken en dat duurt even. Mijn advies is, kom eerst de basis cursus doen en kom een paar maanden later terug om de vervolg cursus te volgen. Dan kunnen we in een aantal maanden tijd, mits je ondertussen het geleerde gaat oefenen, grote stappen maken. Ja, want ik moet wel alles in een half jaar leren hoor zei Joep. Alles kan niet, maar we kunnen wel veel doen in een half jaar. Fotografie is een vak. En ik wil er mijn geld mee gaan verdienen, denk je dat dat zou kunnen?
Nee, dat denk ik niet Joep. Het gaat slecht in de fotografie, dagprijzen zijn in elkaar gedonderd, en je moet heel erg goed zijn en anders om met je fotografie op te vallen. En daarbij kost een klantenbestand opbouwen waar je van kunt leven, tijd! Ik heb geen idee hoe goed je bent Joep, maar dit is mijn meest eerlijke antwoord. Ga er niet vanuit dat je zomaar even je geld gaat verdienen met fotografie. Dat is een illusie. De andere opleidingen dat ze jou even opleiden tot beroeps fotograaf is gewoon een grote leugen. Het is niet waar. Baan garantie, ergens anders gegeven, het is niet waar. Dat kunnen ze niet.
Fotograaf zijn is veel meer. Je prijs verkopen die je vraagt voor je foto’s, dat kunnen de meesten niet en daarom doen ze het vaak voor niets of voor een fooi. Jezelf presenteren en verkopen. Je boekhouding bijhouden, weten hoe je ervoor staat. Klanten werven, goed met mensen overweg kunnen. En ga zo maar door. In principe kan ik het je allemaal leren, maar in een half jaar tijd gaat niet. Echt leren fotograferen in een half jaar tijd, daarmee komen we heel ver, maar er is nog meer. En jij wilt beroeps worden, dan komt er nog wat meer bij kijken. Weet je, fotograaf zijn is een heel lastig vak. Zo eenzaam en je moet alles kunnen en overal wel verstand van hebben. Ik kan het je leren, maar neem de tijd ervoor. Fotografie is één, maar er is daarna nog meer wat je ook dient te beheersen als je succesvol fotograaf wilt worden.
Sindsdien heb ik nooit meer wat gehoord van Joep. Misschien wel logisch. Een eerlijk verhaal vertellen en adviseren loont niet altijd. Waarschijnlijk heeft hij voor een “echte” opleiding gekozen waar ze Joep wijsmaken dat fotograaf worden heel makkelijk is en na enkele maanden al een onderbuik gevoel krijgt van er klopt hier iets niet. En misschien zal Joep over een jaar mij waarschijnlijk alsnog bellen. En dan zal mijn advies nog steeds de basis cursus zijn. En dat is eigenlijk best wel triest. Joep heeft een half jaar de tijd, zal minimaal 3800 euro armer zijn, en weet nog steeds niets. Niets weten is overdreven, maar hij zal de camera en zijn foto’s nog steeds niet beheersen.
Nu al, weet ik zeker dat Joep nooit fotograaf gaat worden. Nog voordat hij begonnen is is hij al klaar. Joep gaat straks heel erg lang wachten op zijn leraren, die liever koffie drinken.
En zelf vaak pas net van school afkomen. Joep zal zich gefrustreerd en zich bedrogen gaan voelen. Niet door mij. Ik heb hem een eerlijk en goed advies gegeven. Dat is echter niet altijd wat mensen willen horen. Ze horen liever een makkelijker verhaal, met vele beloftes die nooit waar gemaakt gaan worden. Dat stemt mij triest. Joep wil zo ontzettend graag. En zo gaat er misschien wel weer een groot talent verloren. Want ook talenten hebben een hele goede leraar en begeleiding nodig.
Rembrandt is ook begonnen met een Meesterschilder als leraar.
0 Comments
Opleiden is een kunst
24/12/11 16:25
Ik lees het tijdschrift Nouveau. Een dames magazine, maar vanuit zuiver professionele interesse kijk ik voornamelijk plaatjes. Ik kijk naar een mode reportage. Hé, dat zijn de foto’s van een oud klasgenoot van mij zie ik opeens. Ik kijk altijd wie het gefotografeerd heeft. Ze is/was? lerares aan de Koninklijke academie te Den Haag. Destijds geleid door de fantastische directeur Nanne Bosma. Hierbij eindelijk mijn kleine eerbetoon aan hem.
Later sloeg de Koninklijke academie haar slag en lijfde de MTS in. Alle goede leraren moesten eruit, en alle slechte mochten blijven. Nu denk je misschien waar slaat dit nu op? Nou het was echt zo. Dat ik kan fotograferen heb ik maar aan enkele leraren te danken. Mensen et een visie. Die ook zo goed waren dat ze je ook iets konden leren. Nogmaals dank, Jo, Jan en Charles. De rest.... weg ermee. Flierefluiters. Ze werkten er alleen maar als leraar omdat ze toen al niet meer van hun bestaan als fotograaf konden rondkomen. In die tijd moest je dan wel echt slecht zijn. Het waren de gouden jaren voor fotografen met gigantische dagprijzen. En sommige gaven les zoals Jo, Jan en Charles omdat ze graag ook het vak aan anderen wilden leren. vanuit hun passie en geloof in mooie fotografie. Ze waren echter te goed om les te geven aan de Koninklijke academie, ze moesten weg en de slechten mochten blijven. Neem nog wat studenten mee en maak daar maar meteen een leraar of lerares van. En zo geschiedde.
Terug naar het magazine wat ik zat te bekijken. Jemig de pemig, wat zijn de foto’s die in de Nouveau geplaatst zijn gruwelijk slecht. Hoe kunnen ze dit plaatsen vroeg ik mijzelf af.
Later sloeg de Koninklijke academie haar slag en lijfde de MTS in. Alle goede leraren moesten eruit, en alle slechte mochten blijven. Nu denk je misschien waar slaat dit nu op? Nou het was echt zo. Dat ik kan fotograferen heb ik maar aan enkele leraren te danken. Mensen et een visie. Die ook zo goed waren dat ze je ook iets konden leren. Nogmaals dank, Jo, Jan en Charles. De rest.... weg ermee. Flierefluiters. Ze werkten er alleen maar als leraar omdat ze toen al niet meer van hun bestaan als fotograaf konden rondkomen. In die tijd moest je dan wel echt slecht zijn. Het waren de gouden jaren voor fotografen met gigantische dagprijzen. En sommige gaven les zoals Jo, Jan en Charles omdat ze graag ook het vak aan anderen wilden leren. vanuit hun passie en geloof in mooie fotografie. Ze waren echter te goed om les te geven aan de Koninklijke academie, ze moesten weg en de slechten mochten blijven. Neem nog wat studenten mee en maak daar maar meteen een leraar of lerares van. En zo geschiedde.
Terug naar het magazine wat ik zat te bekijken. Jemig de pemig, wat zijn de foto’s die in de Nouveau geplaatst zijn gruwelijk slecht. Hoe kunnen ze dit plaatsen vroeg ik mijzelf af.
De fotografe ken ik. Mee in de klas gezeten. Ze was destijds best wel okay, qua niveau en daarnaast aardig en bescheiden. Wat is er fotografisch gebeurd sindsdien? Is dit de invloed van de Koninklijke academie? Licht recht van voren en heel erg lelijk en plat licht. Foute houdingen van de modellen. Kleuren zijn niet mooi en goed. Het werk rammelt aan alle kanten. Zou de redactie van dit Sanoma tijdschrift opdracht hebben gegeven om lelijke foto’s te maken?
Zou het tijdschrijft hier blij mee geweest zijn?
Nee, dat kan niet.
Zou het model blij zijn met deze foto’s voor haar portfolio?
Nee, want ongeveer alles qua houding is verkeerd, daarnaast is ze ook niet echt mooi op de foto’s. Onbruikbaar voor portfolio.
Zou de kleding fabrikant blij zijn met dit fotowerk?
Nee want de kleding wordt niet mooi gedragen door het model, de kleiding is niet mooi verlicht.
Is er dan überhaupt iemand blij met deze fotografie?
Nee, helemaal niemand.
Maar waarom wordt het dan geplaatst in het magazine Nouveau?
Omdat de beeldredacteur zeer waarschijnlijk totaal geen verstand van fotografie heeft.
Kunnen mijn cursisten dit beter?
Ja, iedere cursist die bij mij tijdens de vervolg cursus 3 dagen heeft leren flitsen kan dit veel en veel beter. Mooier, verantwoorder, en betere poses van het model, kortom alles zou beter zijn.
Maar hoe kan dat dan? Hoe kan het toch dat er zulk slecht werk geplaatst wordt en dat iemand die lerares is aan een fotografie opleiding werkt dit maakt? Ik zou als ik zoiets als hierboven gemaakt zou hebben, dit nooit en te nimmer aan de buitenwereld laten zien. Ik zou me dood schamen. Hoe moet ik dat verantwoorden naar mijn cursisten toe? Iedere cursist van mij zou me uitlachen.
Kom ik terug op een punt waar ik al tijden over schrijf. Als de leraar het niet kan, hoe moet de leerling het dan ooit leren? Als de leraar de techniek niet beheerst, hoe met de leerling het dan ooit leren? Als je als school werkt met leraren die het lesgeven nodig hebben om rond te komen, heb je niet de juiste leraren aan je verbonden als school.
Op het risico af dat jullie mij misschien vinden een zeurkous vinden ik ga onderbouwen waarom ik dit vind. Het is een paradepaardje van mij, niet om er zelf beter van te worden, maar om aan te tonen dat de opleidingen slecht zijn in Nederland. En niet alleen op fotografie gebied. Daarom nog een voorbeeld van een leraar die lesgeeft op de Koninklijke academie.
Ik zeg verder even helemaal niets. De foto zegt al genoeg. Een foto gemaakt door een fotografie leraar. Hier is voor betaald! En hij zet deze foto zelfs op zijn website. Alsof je hier trots op moet zijn. En zo kan ik nog wel met gemak 30 slechte voorbeelden laten zien. Of 40, of 80! Dat wil ik niet. Ik wil niet bezig zijn met mensen af te kammen, nee ik wil dat het niveau van fotografie opleidingen beter word.
Ik heb er geen enkele belang bij. Zolang het zo slecht blijft in Nederland komen vele cursisten van dit soort opleidingen bij mij hun kennis bijspijkeren en echt leren fotograferen. Dus ik zou kunnen denken, jongens doe lekker je best in Nederland en laat het zo slecht zijn als dat het is, ik vaar er wel bij. Zo zit ik echter niet in elkaar. Ik heb passie voor fotografie en zie dat de verkeerde mensen aan het roer staan bij de verschillende instituten.
De drie voorbeelden van hierboven zijn schrikbarend. Van mensen die vroeger best goed konden fotograferen. En nu? Ik heb de portfolio’s van beiden uitgebreid bestudeerd. Ik snap er helemaal niets van. Het is van een soort Be Happy fotografie. Als je het zelf maar fijn en mooi vindt.
En dat is gek. Want het hoofd van de fotografie afdeling van de Koninklijke academie roept tijdens een bijeenkomst van PanL, waar het ging over de moeilijke tijden voor fotografen. Dat de opleiding (KABK) zich richt op kwaliteit en het maken van goede fotografen. Okay, dat gezegd hebbende gaan we eens kijken naar het eindexamen werk van de fotografen die van het KABK (Koninklijke academie beeldende kunsten) afkomen.
Hier volgt een selectie door mij van een aantal mensen die nu dus afgestudeerd fotograaf zijn. Let op, dit is dus volgend het hoofd van de KABK kwaliteit. Is een aanname van mij, maar wat moet ik anders. De onderstaande mensen zijn met onderstaand werk geslaagd. Dus de proeve van kwaliteit is geleverd. Anders slaag je niet.
Een student is afgestudeerd met bovenstaande foto. Eén uit een serie. De zelf bedachte afstudeer onderwerp is blind spot. Schiet mij maar lek, maar ik snap helemaal niets van bovenstaande foto. Waar gaat dit over? Hiermee slagen? Krijg je hiervoor een diploma?
Nog een afgestudeerde student met een vaag verhaal en nog vagere foto’s. Dat heet concept denken naar het schijnt. Deze foto moet verbeelden, het eerste beeld dat men ziet van een muziekband ter promotie. Een goed beeld is immers belangrijk voor een band tegenwoordig om op te vallen. Dat is zo moeilijk. Dus goede fotografie voor een band die wil opvallen is erg belangrijk. Ja dat is helemaal waar.
Bovenstaande foto bewijst wederom mijn stelling, niet kunnen fotograferen, hang er een goed verhaal omheen, overtuig de leraar die het zelf ook niet weet, en je bent geslaagd. Echt waar, bovenstaand werk is eindexamen werk. Ik zeg het nog maar een keer in het geval je het niet kan geloven. En hier kan ik zo enorm boos over worden.
En omdat ik er geen genoeg van kan krijgen hebben we hier nog een mooi verhaal bij een foto die ook al goed genoeg is voor het fel begeerde papiertje. Ditmaal gaat het over heimwee. Ik leg het maar even uit. Duidelijk toch? Nee? Dan nog een keer.
Thuis is de beste plaats in de wereld. Maar wat is het thuisgevoel nu eigenlijk, vraagt de fotograaf zich af. Een thuisgevoel creëren kan overal en zo zal je nooit meer heimwee ervaren. Dat is wat deze foto uitbeeld. Ik had het even niet door moet ik eerlijk bekennen. Ik zeg het wel vaker, maar dit is echt het niveau van een drol op een stokje. Zeg dat het je innerlijke gevoelens zijn en je krijgt een 10. Wat ik zie, is een slechte belichting, fikse uitbijter, maar de student zag wel gezegd hebben tegen zijn leraar dat het een functionele uitbijter was. Verder nog lelijk licht. Onderwerp vrij klein en niet duidelijk in beeld. Maar ja, dit alles is onderdeel van het concept denken waar het hoofd en het opleiding programma zo vol van zijn.
Maak me dan maar gek met de bovenstaande foto. Ik zie gelijk dat deze foto verbeeld de samenkomst van onze innerlijke wereld en de wereld om ons heen. Een lucide droom, een werkelijkheid die nooit zal bestaan. Het is ook nog de strijd tussen cultuur en decor om de dagelijkse realiteit te ontstijgen. Ja, ik zag het meteen! Echt waar.
Al typende heb ik ook nog eens de resultaten gezocht en bekeken van andere eindexamen jaren. Het zou toch kunnen dat het jaar 2011 toevallige een hele slechte lichting fotografen heeft opgeleverd. 2010 was niet beter, 2009 nog slechter en toen had ik er geen zin meer in. Ik was het zat.
Opleiden is een kunst. Momenteel wordt het woord kunst iets te letterlijk opgevat. Vage verhalen en veel uitleg zijn nodig om de foto te verklaren. Beste opleiders, ga terug naar de basis. Leer je mensen een vak. Leer ze hun techniek te beheersen. En van daaruit kun je creatief gaan worden en niet andersom.
To print or not to print?
19/12/11 16:59
To print or not to print?
Ik heb er lang tegenaan zitten hikken, maar nu doe ik het toch. Jarenlang verbaas ik mij, irriteer ik mij zelfs aan slecht geschreven artikelen, blogs en websites. Al meerdere jaren denk ik dan: “ach laat ze lekker, ze weten niet beter”. Maar de stapel aan onzin verhalen wordt groter en groter. En nu moet ik echt er iets over schrijven. Ik heb geen keuze. Er zijn mensen die doen alsof ze verstand van fotografie hebben. En naarmate ze beter gelezen worden gaan ze bij gebrek aan kennis en inspiratie steeds grotere onzin schrijven. Enkele jaren heb ik er niet op gereageerd, nu wel. Het wordt echt te erg momenteel.
Deze week las ik een artikel over printen op een Nederlandstalige website. De schrijver wil meer zelf meer gaan printen. Op zich een goede insteek. Helemaal als hij ook schrijft dat een foto pas eigenlijk echt een foto is, als die geprint is. Daar ben ik het helemaal mee eens. Alleen is het zo jammer dat vervolgens het hele print artikel op zijn website barst van de fouten en onvolledigheden. Iedereen die dit lees wordt volkomen op het verkeerde been gezet. Fouten maken met printen kost geld, veel geld. Waar je met digitale fotografie fouten mag maken, kost toch niets, worden gemaakte fouten tijdens printen uiteindelijk behoorlijk hard afgestraft in je portemonnaie.
Ik heb (slechts) een paar fouten er uitgehaald:
Fout 1: Je foto klaarmaken voor printen en dan altijd opslaan als een sRGb bestand. Helemaal fout. Je slaat je foto op met het profiel waarmee je gaat printen, passend bij je papier in combinatie met je printer. Altijd lastig werken met kleurprofielen. En als je het anders doet, nooit als sRGb opslaan maar dan in ieder geval wel als een Adobe RGB file.
Fout 2: Er wordt niets vermeld over relatief, absoluut of perceptueel colorimetrische instellingen in de software die je moet maken. Helemaal niets! Dit is de allergrootste truc in het het gehele print proces. Hoe kies je je instellingen?! Er wordt geen woord aan besteed. Heel vreemd, want dit is juist het allerbelangrijkste. Eén verkeerde instelling en je kunt een mooi afgedrukte foto wel vergeten. Einde oefening.
Fout 3: Er wordt geschreven dat je niet ontmoedigd moet raken door je eerste prints die je gaat maken. Helemaal fout! Als je alles goed doet, is je eerste print 99%. 100% haal je nooit. Printen is heel erg moeilijk als je niet weet wat je aan het doen bent of zou moeten doen. Weet je het wel, dan is iedere print gewoon perfect (99%). Druk maar op enter en dan komt er zo weer een geweldige foto uit je printer rollen. 10x 15 cm, A3, het maakt niet uit. Nooit meer papierverlies of inkt, alles is gewoon in één keer goed.
Fout 4: Er wordt gesuggereerd dat je screenshots moet maken van je instellingen zodat je achteraf kunt vaststellen waar de verschillen vandaan komen. Ook al niet waar. Want als je weet wat je in moet stellen gaat het niet fout. En hoef je nooit meer je instellingen te veranderen en hoef je ook al geen screenshots te maken. Wat een zot en belachelijk advies is dit! Trial and error printen, dure hobby gaat dat worden. En heel misschien krijg je een keer een nette print uit je printer rollen. En deze meneer gaat een artikel schrijven over hoe je moet printen en heeft zelf geen idee waar hij mee bezig is. Maar gaat het jou wel uitleggen. Dit is waarom ik zo geïrriteerd kan raken door dit soort schrijvers.
Fout 5: Er wordt geschreven, hoe scherper hoe beter. Ook al fout. Ik ga het niet eens meer uitleggen. Dit is zo naïef.
Fout 6: Spyder Elite wordt geadviseerd als kalibratie apparaat. En alweer fout, want dit apparaat is niet in staat om goed te kalibreren. Daar kom je echter pas achter als je al aan het printen bent. Ook ik heb hem zelf ooit gekocht. Niet beter wetende. Het Spyder ding ligt in iedere winkel, dus dan zal het wel goed zijn. Niet dus!
Hij wordt echter door de schrijver aanbevolen. Dat geeft aan, dat hij niet nauwkeurig naar zijn kleuren kijkt en niet in staat is om ze te beoordelen. Dat verklaart weer gelijk waarom hij moet schrijven dat je niet te snel ontmoedigd moet raken door de eerste foute prints. Met een goede kalibratie en goede instellingen (die niet beschreven zijn) gebeurd dit niet.
Fout 7:
Soft proofing zal nooit 100% zijn. Ja, dat moet het dus juist wel zijn koekenbakker.
Fout 8:
Een advies om om een pakket printer profielen te kopen voor 700 dollar!!! Als je kunt kalibreren en je weet hoe je instellingen maakt en kiest, dan heb je dat allemaal niet nodig. Dan is mijn cursus voor printen en kalibreren voor 850 euro eigenlijk helemaal niet zo duur.
Kortom, wederom een artikel waar ik buikkrampen van krijg. Het gehele artikel stuurt je de verkeerde kant op. Gaat je onnodig veel geld kosten en er zal geen einde aan komen qua geld uitgeven, omdat je nooit het print proces gaat beheersen op deze manier. Het is geen artikel over hoe je moet printen. Het is een verslag over hoe de schrijver informatie van het internet heeft verzameld en op een hoop heeft gegooid. Niet wetende waar op te letten en wat belangrijk is. 0,0 inhoud.
Nu ik toch lekker bezig ben, zeg ik : beste schrijver, kom maar naar mijn een print- en kallibratiecursus. Kost een paar centen, maar daarna ben je klaar en beheers je het. Dan weet je wat je aan het doen en vooral waarom je dingen doet. Want dit soort artikelen zet geen zoden aan de dijk.
Wat hij nu doet met dit artikel heet consumenten misleiden. Mensen onnodig veel geld uit laten geven door ze verkeerd te informeren. Dat kun je niet maken man! Je hebt een verantwoordelijkheid. Zijn website is echt mooi, veel mooier dan die van mij. Het is alleen zo jammer dat de inhoud rammelt aan alle kanten. Als je iets niet beheerst, schrijf er dan niet over en ga zeker niet doen alsof je het andere mensen zou kunnen leren.
Dit is mijn mening. Wil je zelf oordelen kijk dan op: Digitalefotografietips.nl
P.S. Inmiddels is er een tweede artikel gekomen waar de boel een beetje recht gezet wordt middels een artikel over kalibreren. Zou dit gebeurd zijn na het lezen van deze Patrick Kijkt? Het zou kunnen. Het tweede artikel staat teveel haaks op het eerste. Nu gaat het mij niet specifiek om deze meneer. Zo zijn er nog honderden anderen, Waar het mij omgaat en zal blijven gaan is het volgende. Als je les geeft, doe het dan goed. Als je iemand iets wilt vertellen of leren, doe het dan goed. Als je een school bent, doe het dan goed. Opleiding, goede opleiding op welk vakgebied ook, is de basis van je samenleving en land.
Want ook vandaag weer! De journalistieke opleiding in Zwolle blijkt maar wat te doen en diploma’s uit te reiken. Journalisten moeten het geweten van een samenleving zijn. En dan worden ze niet goed opgeleid!
Ik heb er lang tegenaan zitten hikken, maar nu doe ik het toch. Jarenlang verbaas ik mij, irriteer ik mij zelfs aan slecht geschreven artikelen, blogs en websites. Al meerdere jaren denk ik dan: “ach laat ze lekker, ze weten niet beter”. Maar de stapel aan onzin verhalen wordt groter en groter. En nu moet ik echt er iets over schrijven. Ik heb geen keuze. Er zijn mensen die doen alsof ze verstand van fotografie hebben. En naarmate ze beter gelezen worden gaan ze bij gebrek aan kennis en inspiratie steeds grotere onzin schrijven. Enkele jaren heb ik er niet op gereageerd, nu wel. Het wordt echt te erg momenteel.
Deze week las ik een artikel over printen op een Nederlandstalige website. De schrijver wil meer zelf meer gaan printen. Op zich een goede insteek. Helemaal als hij ook schrijft dat een foto pas eigenlijk echt een foto is, als die geprint is. Daar ben ik het helemaal mee eens. Alleen is het zo jammer dat vervolgens het hele print artikel op zijn website barst van de fouten en onvolledigheden. Iedereen die dit lees wordt volkomen op het verkeerde been gezet. Fouten maken met printen kost geld, veel geld. Waar je met digitale fotografie fouten mag maken, kost toch niets, worden gemaakte fouten tijdens printen uiteindelijk behoorlijk hard afgestraft in je portemonnaie.
Ik heb (slechts) een paar fouten er uitgehaald:
Fout 1: Je foto klaarmaken voor printen en dan altijd opslaan als een sRGb bestand. Helemaal fout. Je slaat je foto op met het profiel waarmee je gaat printen, passend bij je papier in combinatie met je printer. Altijd lastig werken met kleurprofielen. En als je het anders doet, nooit als sRGb opslaan maar dan in ieder geval wel als een Adobe RGB file.
Fout 2: Er wordt niets vermeld over relatief, absoluut of perceptueel colorimetrische instellingen in de software die je moet maken. Helemaal niets! Dit is de allergrootste truc in het het gehele print proces. Hoe kies je je instellingen?! Er wordt geen woord aan besteed. Heel vreemd, want dit is juist het allerbelangrijkste. Eén verkeerde instelling en je kunt een mooi afgedrukte foto wel vergeten. Einde oefening.
Fout 3: Er wordt geschreven dat je niet ontmoedigd moet raken door je eerste prints die je gaat maken. Helemaal fout! Als je alles goed doet, is je eerste print 99%. 100% haal je nooit. Printen is heel erg moeilijk als je niet weet wat je aan het doen bent of zou moeten doen. Weet je het wel, dan is iedere print gewoon perfect (99%). Druk maar op enter en dan komt er zo weer een geweldige foto uit je printer rollen. 10x 15 cm, A3, het maakt niet uit. Nooit meer papierverlies of inkt, alles is gewoon in één keer goed.
Fout 4: Er wordt gesuggereerd dat je screenshots moet maken van je instellingen zodat je achteraf kunt vaststellen waar de verschillen vandaan komen. Ook al niet waar. Want als je weet wat je in moet stellen gaat het niet fout. En hoef je nooit meer je instellingen te veranderen en hoef je ook al geen screenshots te maken. Wat een zot en belachelijk advies is dit! Trial and error printen, dure hobby gaat dat worden. En heel misschien krijg je een keer een nette print uit je printer rollen. En deze meneer gaat een artikel schrijven over hoe je moet printen en heeft zelf geen idee waar hij mee bezig is. Maar gaat het jou wel uitleggen. Dit is waarom ik zo geïrriteerd kan raken door dit soort schrijvers.
Fout 5: Er wordt geschreven, hoe scherper hoe beter. Ook al fout. Ik ga het niet eens meer uitleggen. Dit is zo naïef.
Fout 6: Spyder Elite wordt geadviseerd als kalibratie apparaat. En alweer fout, want dit apparaat is niet in staat om goed te kalibreren. Daar kom je echter pas achter als je al aan het printen bent. Ook ik heb hem zelf ooit gekocht. Niet beter wetende. Het Spyder ding ligt in iedere winkel, dus dan zal het wel goed zijn. Niet dus!
Hij wordt echter door de schrijver aanbevolen. Dat geeft aan, dat hij niet nauwkeurig naar zijn kleuren kijkt en niet in staat is om ze te beoordelen. Dat verklaart weer gelijk waarom hij moet schrijven dat je niet te snel ontmoedigd moet raken door de eerste foute prints. Met een goede kalibratie en goede instellingen (die niet beschreven zijn) gebeurd dit niet.
Fout 7:
Soft proofing zal nooit 100% zijn. Ja, dat moet het dus juist wel zijn koekenbakker.
Fout 8:
Een advies om om een pakket printer profielen te kopen voor 700 dollar!!! Als je kunt kalibreren en je weet hoe je instellingen maakt en kiest, dan heb je dat allemaal niet nodig. Dan is mijn cursus voor printen en kalibreren voor 850 euro eigenlijk helemaal niet zo duur.
Kortom, wederom een artikel waar ik buikkrampen van krijg. Het gehele artikel stuurt je de verkeerde kant op. Gaat je onnodig veel geld kosten en er zal geen einde aan komen qua geld uitgeven, omdat je nooit het print proces gaat beheersen op deze manier. Het is geen artikel over hoe je moet printen. Het is een verslag over hoe de schrijver informatie van het internet heeft verzameld en op een hoop heeft gegooid. Niet wetende waar op te letten en wat belangrijk is. 0,0 inhoud.
Nu ik toch lekker bezig ben, zeg ik : beste schrijver, kom maar naar mijn een print- en kallibratiecursus. Kost een paar centen, maar daarna ben je klaar en beheers je het. Dan weet je wat je aan het doen en vooral waarom je dingen doet. Want dit soort artikelen zet geen zoden aan de dijk.
Wat hij nu doet met dit artikel heet consumenten misleiden. Mensen onnodig veel geld uit laten geven door ze verkeerd te informeren. Dat kun je niet maken man! Je hebt een verantwoordelijkheid. Zijn website is echt mooi, veel mooier dan die van mij. Het is alleen zo jammer dat de inhoud rammelt aan alle kanten. Als je iets niet beheerst, schrijf er dan niet over en ga zeker niet doen alsof je het andere mensen zou kunnen leren.
Dit is mijn mening. Wil je zelf oordelen kijk dan op: Digitalefotografietips.nl
P.S. Inmiddels is er een tweede artikel gekomen waar de boel een beetje recht gezet wordt middels een artikel over kalibreren. Zou dit gebeurd zijn na het lezen van deze Patrick Kijkt? Het zou kunnen. Het tweede artikel staat teveel haaks op het eerste. Nu gaat het mij niet specifiek om deze meneer. Zo zijn er nog honderden anderen, Waar het mij omgaat en zal blijven gaan is het volgende. Als je les geeft, doe het dan goed. Als je iemand iets wilt vertellen of leren, doe het dan goed. Als je een school bent, doe het dan goed. Opleiding, goede opleiding op welk vakgebied ook, is de basis van je samenleving en land.
Want ook vandaag weer! De journalistieke opleiding in Zwolle blijkt maar wat te doen en diploma’s uit te reiken. Journalisten moeten het geweten van een samenleving zijn. En dan worden ze niet goed opgeleid!
Kuiken met verschillende gezichten
27/11/11 21:56
Recentelijk heb ik een foto geplaatst op mijn Flickr account van een 3 dagen oud kuiken die haar moeder was verloren na een aanslag van de twee buurhondjes. Veel reacties op ontvangen, maar over het feit zelf wil ik het niet meer hebben. Nee ik wil deze blog wijden aan hoe je komt tot een foto kiezen die je zojuist gemaakt hebt. In dit geval van een zielig kuikentje. De sfeer die ik zoek zit al helemaal opgesloten in de de voorgaande zin.
Een zielig kuikentje van drie dagen oud die zojuist haar moeder heeft verloren.
Dat is waar ik mee aan de gang moest gaan van mijzelf. Het leed wat erachter zit, laten zien. Als een soort protest tegen mijn debiele buurman en zijn zielige hondjes. Daarvoor heb ik dus nodig een foto met een bepaalde sfeer die de boodschap kan overdragen. Maar hoe moet zo’n sfeer er dan uit komen te zien? Donkere achtergrond, witte achtergrond en ondergrond? Of nog wat anders? Laat ik beginnen met de foto te laten zien die ik geplaatst heb. Van daaruit kan ik veel gaan uitleggen.
Een zielig kuikentje van drie dagen oud die zojuist haar moeder heeft verloren.
Dat is waar ik mee aan de gang moest gaan van mijzelf. Het leed wat erachter zit, laten zien. Als een soort protest tegen mijn debiele buurman en zijn zielige hondjes. Daarvoor heb ik dus nodig een foto met een bepaalde sfeer die de boodschap kan overdragen. Maar hoe moet zo’n sfeer er dan uit komen te zien? Donkere achtergrond, witte achtergrond en ondergrond? Of nog wat anders? Laat ik beginnen met de foto te laten zien die ik geplaatst heb. Van daaruit kan ik veel gaan uitleggen.
Het was een opmerking van een cursist die mij er toe inspireerde om hierover een blog te schrijven. Dirk suggereerde dat ik bovenstaande foto nog verder moest croppen. Hmm, dat had ik al gedaan. Op zich had Dirk wel een punt, ik leer iedereen om je onderwerp zo goed mogelijk te laten zien, maar dit gaat toch een stapje verder dan alleen je onderwerp goed laten zien. Er moet ook sfeer in zitten. Een sfeer die past bij het gene wat je wilt vertellen, de toon, de tragiek. En in dit geval de eenzaamheid en zieligheid, maar ook hoop te laten zien. Ik vond dat ik het kuiken iets teveel ruimte had gegeven in de originele foto. De grote ruimte om haar heen moest verbeelden de eenzaamheid en kwestbaarheid. Maar met zoveel ruimte was het kuiken wel erg alleen en eenzaam. Doel bereikt zou je zeggen? Nee, want het kuiken was iets te klein naar mijn mening en niet goed genoeg zichtbaar. Vandaar de eerste crop die ik toepaste op mijn eigen origineel.
Bovenstaande foto is geheel naar wens. Ik heb bewust voor wit gekozen als onder- en achtergrond. Gekozen voor iets minder eenzaamheid door wat te croppen en wit gekozen als kleur voor kwetsbaarheid, onschuldigheid of hoe je het nog verder kunt benoemen, maar zeker geen zwart! Dat zou de foto veel te zwaar gemaakt hebben. Te donker, no more future en meer van dit soort duistere gedachten. Dat wilde ik perse niet. Wel wit, de kleur ook van onschuld, maagdelijkheid en misschien ook wel toekomst. Dat is dus allemaal te zien in deze foto. Ik heb er heel bewust over nagedacht. Iets wat ik al mijn cursisten probeer aan te reiken. Denk na over je onderwerp. Wat wil je laten zien, en hoe wil je het laten zien. Ja, bovenstaande opname is voor mij een hele simpele opname, maar waarom zou ik het moeilijk maken als het niet nodig is. Om te laten zien hoe goed ik wel of niet ben? Niet nodig, de boodschap is het enige wat telt. De boodschap is belangrijker dan mijn ego. En simpel houden is vaak moeilijker dan.... alles erop zetten. Onderstaande foto is exact wat ik wilde laten zien. In 10 minuten gemaakt. Inclusief het kuiken van positie veranderen voor het verkrijgen van de juiste impact.
Nu gaat het misschien wel hilarisch worden. Hoe moet het kuiken kijken? In de lens, langs de lens, vrolijk, hoopvol of bedrukt en verdrietig. En denk nu niet dat ik gek aan het worden ben, of leid aan een vroege dementie. Let maar eens op. Ook een kuiken heeft gezichts uitdrukkingen. Lichaamshouding en taal. En die zeggen zoveel. Sommige foto’s waren dan ook niet bruikbaar voor het doel waarvoor ik de foto gemaakt heb. Het laten zien van onnodig dierenleed en de resultaten ervan. De onderstaande foto was een alternatief, maar die heb ik na niet eens zoveel overpeinzingen niet gekozen.
En misschien zie je al waarom? Het kuiken kijkt hier de andere kant op. Bijna alsof het haar allemaal niet interesseert. Bijna arrogant. Nou neem van mij aan, zo voelde ze zich echt niet. Het was een strijd voor haar op leven en dood. Dus arrogant kijken? Nee daar had ze geen enkele reden voor. Dus heb ik de foto verkeerd gemaakt. Klaar. Volgende.
In deze opname zit het kuiken al min of meer half dood te gaan. Zo ontzettend moe en zo slecht eraan toe, dat ze haar kopje nauwelijks meer overeind kon houden. Dit was de echte waarheid, maar dit is niet wat ik wilde laten zien. Bij het zien van deze foto is er geen hoop meer. En dat is nu juist wat ik niet als boodschap wilde brengen. Ook al gebeuren er rare dingen in het leven, er is altijd hoop. Hoop op beter, mits we ons verstand een beetje gebruiken. Veel problemen zijn heel logisch op te lossen. En dat straalt deze foto niet uit. Hier is het gewoon game over voor het kuiken. Jullie hebben nu drie foto’s gezien en zie je dat ook een kuiken van drie dagen oud al heel veel kan overbrengen als model? We hebben nu gezien hoop, arrogantie en levenloos.
Nog geen vijf seconden later kijkt het kuiken inmiddels alweer vrolijk zoals te zien is op bovenstaande foto. Ze lacht gewoon bijna. Haar ogen stralen en lachen. Hoi, hoi ik mag op de foto. Er zaten slechts vijf seconden tussen. En zo heb ik nog twintig andere foto’s. Met niet allemaal verschillende emoties, maar nog wel een flink aantal andere emoties. De laatste foto is overigens sterk gecropt om de emotie en de ogen beter te laten zien. Dus Dirk had wel degelijk een beetje gelijk. Ook deze foto heb ik echter niet gekozen om dat het kuiken genaamd Lucky ( je snapt wel waarom we deze naam hebben gekozen) een niets aan de hand blik heeft. Iets voorbarig van haar kant en niet goed voor het verhaal wat ik wilde vertellen.
Je hebt nu vier van de eenentwintig foto’s gezien en als je wilt mag je me uitlachen. Een kuiken die van drie dagen oud die verschillende gezichts uitdrukkingen heeft en laat zien? Nou kijk zelf maar. Je ziet het toch? En zo kom ik tot het kiezen van de juiste foto. Wel snel bij elkaar geschoten, maar oh zo anders, stuk voor stuk. Ben ik gek?
En zo hebben jullie weer een gratis les. Ook al is het wederom dezelfde. Denk na over je onderwerp. Wat wil je laten zien? Hoe wil je het laten zien. Veel zaken als kleuren, ondergronden, achtergronden, lichaamstaal hebben een associatie. Doe er iets mee. Denk eraan, kijk ernaar, bestudeer het, maar laat het niet ongezien voorbij gaan. Wees bewust met je fotografie.
Bovenstaande serie is gemaakt met een kuiken van drie dagen oud. Dus om te zeggen dat het kuiken al heel veel levenservaring had? Nou nee! En toch is het er al uit te halen. Inmiddels heeft Lucky het kuiken haar leeftijd alweer verdubbeld. Het gaat goed en nu maar hopen dat het zo blijft. Want er is altijd hoop. Altijd!
Concept denken
22/10/11 12:26
Concept denken
Wat is concept denken? Ik hoor het steeds vaker, te pas en te onpas, maar wat is het nu eigenlijk?
Vrienden van mij willen dat hun zoon naar een bepaalde opleiding gaat om daar te leren denken in concepten. Daar hoorde ik voor het eerst over concept denken. En daarna nog vele keren in een andere vormen op andere plaatsen
De laatste keer dat ik het hoorde was van een cursiste. Ze had zojuist een 4 jarige opleiding met succes afgesloten aan een academie voor kunst en vormgeving ergens ten zuiden van de rivieren. Zij kan nu perfect in concepten denken, maar wilde graag na 4 jaar opleiding nu echt leren fotograferen. En zo kwam ze bij mij uit. Het zegt niets over haar capaciteiten, die heeft ze meer dan genoeg, maar het moet je wel eerst even geleerd worden. En dat was dus niet gebeurd. Dit gaf mij nog meer redenen om na te denken en uit te zoeken wat is concept denken?
Ik ben gaan zoeken naar de betekenis van concept denken. Ik kwam van alles tegen wat de uitleg is voor concept denken. Ik citeer er een paar.
Als je heel goed leest zie je wel een paar overeenkomsten, maar echt duidelijk wordt het mij nog niet. Wat ik beter snap is een voorbeeld wat ik ergens anders tegenkwam tijdens mijn speurtocht. Een voorbeeld over de commercials van Cora van Mora. Iedereen kent deze, en dit voorbeeld geeft goed weer wat concept denken is. Er moeten snacks verkocht worden, en alles wordt opgehangen aan Cora van Mora. Jarenlang hebben deze commercials onze beeldbuizen gevuld. Cora is denk ik bekender dan de firma Mora die de snacks maakt. Dit is een goed voorbeeld van een duurzaam concept. Niet omdat Cora bekender is dan Mora, maar wel omdat jarenlang Cora het boegbeeld was van Mora.
Verder lees ik dat ik out of the box moet denken. Wat is dat nu weer? Ik lees dat ieder mens in potentie creatief kan denken. Om dit te bereiken moet ik gaan mediteren. Maar douchen helpt ook! En anders als dat nog niet wil helpen als je nog steeds niet out of the box kunt denken dan ga je gewoon even joggen.
Anthony Robbins wordt ergens anders er ook bijgesleept met een citaat: Vragen zijn de antwoorden???
Okay, maar is mijn vraag dan nu beantwoord? Ik vraag me af wat concept denken is en daarmee heb ik het antwoord gevonden? Vreemd en rare man die Anthony Robbins. Een typische exponent van concept denkende mensen. Veel gepraat maar weinig antwoorden? Lekker hoor, bij iedere vraag het balletje terug kaatsen. Typisch voor concept denken?
Bij de landelijke vereniging van hoogbegaafde kinderen kom ik een aardig antwoord tegen. Het legt uit over het uitwerken van ontwerpen die bij hoogbegaafde kinderen in het hoofd ontstaan. Valkuil voor hoogbegaafde kinderen is vaak dat voor de uitwerking ervan vaak de praktische middelen ontbreken. Omdat ze zo geniaal zijn. Maar echt geniale mensen kunnen ideeën uitwerken, maken of doen. Luister naar Mozart, luister naar Prince of kijk naar Rembrandt. Je moet eerst iets beheersen anders kun je niet je ideeën omzetten in tastbare werkelijkheden. En je hoeft niet eens hoogbegaafd te zijn om iets te kunnen maken. Een stapje lager mag ook. Mits je maar beheerst waar je mee bezig bent.
En hierin zit mijn aversie tegen het de uitspraak die ik zo vaak hoor het laatste jaar: “ concept denken”. Wel iets bedenken maar het niet kunnen uitvoeren.
Of ik nu de PF (foto magazine) lees of de Fotograaf of andere bladen die veel papier en aandacht vrijmaken voor fotografische studenten. Iedere keer valt mij hetzelfde op. Hoe veel tekst de studenten nodig hebben om hun foto’s uit te leggen. Twee pagina’s tekst om drie of vier foto’s te verklaren. Als ik naar die foto’s kijk dan denk ik: “mijn god, als ik Janna of Mina mijn dochters van 5 jaar oud een compact camera geef dan schieten ze precies hetzelfde”.
Laatst kwam ik weer een foto tegen van een hoogbegaafd “talent”, die een lege rechtzaal had gefotografeerd. Er was door de student op geen enkele manier geprobeerd om er iets moois van te maken. Gewoon recht toe, recht aan gefotografeerd. Een foto van een lege rechtbankzaal, zoals gezegd ook nog eens lelijk gefotografeerd. En ik maar denken, wat zou die student hiermee willen zeggen? Ik heb het opgegeven. Ik kwam er niet uit. Toen ik het verhaal erbij las was ik nog steeds niets wijzer geworden.
Het probleem met de hedendaagse fotografische opleidingen is dat er niet meer wordt opgeleid tot vakman of je het ambacht van fotografie wordt geleerd. Leraren hebben geen zin meer om diafragma en sluitertijd uit te leggen. Daar moet je maar een boek voor kopen zeggen ze dan. Dat is lekker! Daar betaal je dan 3800 of 12.000 euro per jaar voor. Afhankelijk van welke opleiding men heeft gekozen.
Het is leuker voor de leraren om eindeloos over beelden te praten. Studenten worden aangemoedigd hun visie laten zien op de maatschappij. Mooi of verantwoord hoeft het niet te zijn. Niet mooi en verantwoord fotograferen lukt aardig. Zelden of nooit zie ik mooie foto’s van studenten van fotografie opleidingen. Wel pagina’s met tekst die de foto moeten verklaren. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? Ik moet toch zo de foto kunnen begrijpen als ik ernaar kijk? Of gewoon mooi vinden? Waar is anders dat conceptmatig denken goed voor? Ik zou dan toch op zijn minst de foto moeten kunnen begrijpen na mijn eerste blik op de foto. Het enige wat ik echter kan denken is :” jemig wat een ontiegelijk slechte foto”.
Laatst zag ik nog zo’n foto. Een student had een in het begin van de avond een kinder speelplaats gefotografeerd. Hij had ook nog geflitst. Maar wel zo gruwelijk lelijk en slecht. Compositie klopte niet. Belichting was niet goed, de flitser stond op de verkeerde plek. Een totaal niets zeggende foto. En daar slaag je dan mee tijdens je eind examen! En wat de man ermee wilde zeggen? Geen idee, ook niet na het lezen van de verklarende interview tekst. Het was het talent van de school!
Door dit alles komen er best wel wat studenten van opleidingen in Nederland en België alsnog bij mij een cursus volgen. Want na of ergens tijdens hun opleiding komen ze er achter dat ze toch echt willen leren fotograferen. Freubelen is leuk, maar het lijdt tot niets. Het maakt mijn cursus niet beter of zaligmakend. Het zegt echter wel alles over het opleiding niveau waar zonder uitzondering toch hele behoorlijke bedragen voor betaald dienen te worden. Ben ik nou zo goed of zijn de opleidingen in Nederland zo slecht? Nou ik hou het op het laatste.
Als je als leraar niet in staat bent om iemand anders een vak te leren dan verval je in geneuzel over visie en concept denken. De leraren hebben zelf namelijk geen idee hoe het moet. Ze weten niet wat mooi licht is, ze hebben zelf nooit een fatsoenlijke belichting leren maken en ga zo maar door. De meeste leraren ( ik mag niet generaliseren ban mijzelf) beheersen het vak niet en hebben het daarom alleen nog maar over concept denken. Omdat er geen visie en kennis is. Daarmee kun je namelijk alle kanten op, zonder dat het ooit tastbaar hoeft te worden. Lekker makkelijk en het wordt vanzelf wel een keer 5 uur ‘s middags en dan mag je weer naar huis als leraar.
En zo heeft Nederland heel veel academisch geschoolde mensen die in concepten kunnen denken, maar niets kunnen uitvoeren.
Mijn concept denken is: leer echt fotograferen! Beheers de techniek, maak mooie foto’s en weet wat je aan het doen bent. Dan hoef je niet zo lang te leuteren over wat je wilt zeggen met een foto. Dan hoef je niet langer een slecht gefotografeerde drol op een saté prikker te fotograferen en uit te leggen dat het je innerlijke gevoelens zijn of de toestand van de wereld. Wat de leraar vervolgens helemaal geweldig en geniaal vindt. En de student vervolgens beloond met een 10! Leer dan eerst hoe je een drol mooi kunt fotograferen. Maar ja, als het concept maar goed is…
P.S: Eén van de studenten, hier op cursus vertelde me ooit dat hij er maandag ochtend achter kwam dat hij die dag examen moest doen, maar één opdracht was vergeten te maken. Niet slim. Om toch maar iets op tafel te hebben liggen pakt hij een speelgoed autootje uit de mand van zijn kind en gooide dit een plantenperk. Hij maakte één belichting, want meer tijd was er niet. Hij moest de foto ook nog printen en helemaal naar school reizen met het openbaar vervoer.
Aangekomen op school vertelde hij een verhaal over zijn moeilijke jeugd (die hij helemaal niet had gehad) en dat deze foto van een speelgoed autootje in een bloemenperk representatief voor zijn gevoelige jeugd was. De leraar die moest examineren hield het niet langer droog. Hij sloeg een arm om de leerling heen en begon te huilen. Zo herkenbaar was het voor hem en wat goed dat de leerling zo zijn emoties kon uiten door middel van een foto. Het was zo herkenbaar voor de leraar. De leerling ( inmiddels een cursist bij mij) vond alles best. Hij kreeg een dikke vette 9. Dat is geen concept denken, dat is gewoon je hachje redden op het laatste moment.
Wat is concept denken? Ik hoor het steeds vaker, te pas en te onpas, maar wat is het nu eigenlijk?
Vrienden van mij willen dat hun zoon naar een bepaalde opleiding gaat om daar te leren denken in concepten. Daar hoorde ik voor het eerst over concept denken. En daarna nog vele keren in een andere vormen op andere plaatsen
De laatste keer dat ik het hoorde was van een cursiste. Ze had zojuist een 4 jarige opleiding met succes afgesloten aan een academie voor kunst en vormgeving ergens ten zuiden van de rivieren. Zij kan nu perfect in concepten denken, maar wilde graag na 4 jaar opleiding nu echt leren fotograferen. En zo kwam ze bij mij uit. Het zegt niets over haar capaciteiten, die heeft ze meer dan genoeg, maar het moet je wel eerst even geleerd worden. En dat was dus niet gebeurd. Dit gaf mij nog meer redenen om na te denken en uit te zoeken wat is concept denken?
Ik ben gaan zoeken naar de betekenis van concept denken. Ik kwam van alles tegen wat de uitleg is voor concept denken. Ik citeer er een paar.
- Een concept is een uitgangspunt voor vormgeving
- Elke ontwerp discipline ontwerpt concepten met een persoonlijke kwaliteit vanuit een gedachte
- Het concept is de moedervrucht waar al het andere vruchtbare uit voorkomt.
- Het is het formuleren van een idee waaraan je je consequent moet houden.
- Het is belangrijk voor studenten aan een opleiding waar creatief denken een vereiste is.
Als je heel goed leest zie je wel een paar overeenkomsten, maar echt duidelijk wordt het mij nog niet. Wat ik beter snap is een voorbeeld wat ik ergens anders tegenkwam tijdens mijn speurtocht. Een voorbeeld over de commercials van Cora van Mora. Iedereen kent deze, en dit voorbeeld geeft goed weer wat concept denken is. Er moeten snacks verkocht worden, en alles wordt opgehangen aan Cora van Mora. Jarenlang hebben deze commercials onze beeldbuizen gevuld. Cora is denk ik bekender dan de firma Mora die de snacks maakt. Dit is een goed voorbeeld van een duurzaam concept. Niet omdat Cora bekender is dan Mora, maar wel omdat jarenlang Cora het boegbeeld was van Mora.
Verder lees ik dat ik out of the box moet denken. Wat is dat nu weer? Ik lees dat ieder mens in potentie creatief kan denken. Om dit te bereiken moet ik gaan mediteren. Maar douchen helpt ook! En anders als dat nog niet wil helpen als je nog steeds niet out of the box kunt denken dan ga je gewoon even joggen.
Anthony Robbins wordt ergens anders er ook bijgesleept met een citaat: Vragen zijn de antwoorden???
Okay, maar is mijn vraag dan nu beantwoord? Ik vraag me af wat concept denken is en daarmee heb ik het antwoord gevonden? Vreemd en rare man die Anthony Robbins. Een typische exponent van concept denkende mensen. Veel gepraat maar weinig antwoorden? Lekker hoor, bij iedere vraag het balletje terug kaatsen. Typisch voor concept denken?
Bij de landelijke vereniging van hoogbegaafde kinderen kom ik een aardig antwoord tegen. Het legt uit over het uitwerken van ontwerpen die bij hoogbegaafde kinderen in het hoofd ontstaan. Valkuil voor hoogbegaafde kinderen is vaak dat voor de uitwerking ervan vaak de praktische middelen ontbreken. Omdat ze zo geniaal zijn. Maar echt geniale mensen kunnen ideeën uitwerken, maken of doen. Luister naar Mozart, luister naar Prince of kijk naar Rembrandt. Je moet eerst iets beheersen anders kun je niet je ideeën omzetten in tastbare werkelijkheden. En je hoeft niet eens hoogbegaafd te zijn om iets te kunnen maken. Een stapje lager mag ook. Mits je maar beheerst waar je mee bezig bent.
En hierin zit mijn aversie tegen het de uitspraak die ik zo vaak hoor het laatste jaar: “ concept denken”. Wel iets bedenken maar het niet kunnen uitvoeren.
Of ik nu de PF (foto magazine) lees of de Fotograaf of andere bladen die veel papier en aandacht vrijmaken voor fotografische studenten. Iedere keer valt mij hetzelfde op. Hoe veel tekst de studenten nodig hebben om hun foto’s uit te leggen. Twee pagina’s tekst om drie of vier foto’s te verklaren. Als ik naar die foto’s kijk dan denk ik: “mijn god, als ik Janna of Mina mijn dochters van 5 jaar oud een compact camera geef dan schieten ze precies hetzelfde”.
Laatst kwam ik weer een foto tegen van een hoogbegaafd “talent”, die een lege rechtzaal had gefotografeerd. Er was door de student op geen enkele manier geprobeerd om er iets moois van te maken. Gewoon recht toe, recht aan gefotografeerd. Een foto van een lege rechtbankzaal, zoals gezegd ook nog eens lelijk gefotografeerd. En ik maar denken, wat zou die student hiermee willen zeggen? Ik heb het opgegeven. Ik kwam er niet uit. Toen ik het verhaal erbij las was ik nog steeds niets wijzer geworden.
Het probleem met de hedendaagse fotografische opleidingen is dat er niet meer wordt opgeleid tot vakman of je het ambacht van fotografie wordt geleerd. Leraren hebben geen zin meer om diafragma en sluitertijd uit te leggen. Daar moet je maar een boek voor kopen zeggen ze dan. Dat is lekker! Daar betaal je dan 3800 of 12.000 euro per jaar voor. Afhankelijk van welke opleiding men heeft gekozen.
Het is leuker voor de leraren om eindeloos over beelden te praten. Studenten worden aangemoedigd hun visie laten zien op de maatschappij. Mooi of verantwoord hoeft het niet te zijn. Niet mooi en verantwoord fotograferen lukt aardig. Zelden of nooit zie ik mooie foto’s van studenten van fotografie opleidingen. Wel pagina’s met tekst die de foto moeten verklaren. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? Ik moet toch zo de foto kunnen begrijpen als ik ernaar kijk? Of gewoon mooi vinden? Waar is anders dat conceptmatig denken goed voor? Ik zou dan toch op zijn minst de foto moeten kunnen begrijpen na mijn eerste blik op de foto. Het enige wat ik echter kan denken is :” jemig wat een ontiegelijk slechte foto”.
Laatst zag ik nog zo’n foto. Een student had een in het begin van de avond een kinder speelplaats gefotografeerd. Hij had ook nog geflitst. Maar wel zo gruwelijk lelijk en slecht. Compositie klopte niet. Belichting was niet goed, de flitser stond op de verkeerde plek. Een totaal niets zeggende foto. En daar slaag je dan mee tijdens je eind examen! En wat de man ermee wilde zeggen? Geen idee, ook niet na het lezen van de verklarende interview tekst. Het was het talent van de school!
Door dit alles komen er best wel wat studenten van opleidingen in Nederland en België alsnog bij mij een cursus volgen. Want na of ergens tijdens hun opleiding komen ze er achter dat ze toch echt willen leren fotograferen. Freubelen is leuk, maar het lijdt tot niets. Het maakt mijn cursus niet beter of zaligmakend. Het zegt echter wel alles over het opleiding niveau waar zonder uitzondering toch hele behoorlijke bedragen voor betaald dienen te worden. Ben ik nou zo goed of zijn de opleidingen in Nederland zo slecht? Nou ik hou het op het laatste.
Als je als leraar niet in staat bent om iemand anders een vak te leren dan verval je in geneuzel over visie en concept denken. De leraren hebben zelf namelijk geen idee hoe het moet. Ze weten niet wat mooi licht is, ze hebben zelf nooit een fatsoenlijke belichting leren maken en ga zo maar door. De meeste leraren ( ik mag niet generaliseren ban mijzelf) beheersen het vak niet en hebben het daarom alleen nog maar over concept denken. Omdat er geen visie en kennis is. Daarmee kun je namelijk alle kanten op, zonder dat het ooit tastbaar hoeft te worden. Lekker makkelijk en het wordt vanzelf wel een keer 5 uur ‘s middags en dan mag je weer naar huis als leraar.
En zo heeft Nederland heel veel academisch geschoolde mensen die in concepten kunnen denken, maar niets kunnen uitvoeren.
Mijn concept denken is: leer echt fotograferen! Beheers de techniek, maak mooie foto’s en weet wat je aan het doen bent. Dan hoef je niet zo lang te leuteren over wat je wilt zeggen met een foto. Dan hoef je niet langer een slecht gefotografeerde drol op een saté prikker te fotograferen en uit te leggen dat het je innerlijke gevoelens zijn of de toestand van de wereld. Wat de leraar vervolgens helemaal geweldig en geniaal vindt. En de student vervolgens beloond met een 10! Leer dan eerst hoe je een drol mooi kunt fotograferen. Maar ja, als het concept maar goed is…
P.S: Eén van de studenten, hier op cursus vertelde me ooit dat hij er maandag ochtend achter kwam dat hij die dag examen moest doen, maar één opdracht was vergeten te maken. Niet slim. Om toch maar iets op tafel te hebben liggen pakt hij een speelgoed autootje uit de mand van zijn kind en gooide dit een plantenperk. Hij maakte één belichting, want meer tijd was er niet. Hij moest de foto ook nog printen en helemaal naar school reizen met het openbaar vervoer.
Aangekomen op school vertelde hij een verhaal over zijn moeilijke jeugd (die hij helemaal niet had gehad) en dat deze foto van een speelgoed autootje in een bloemenperk representatief voor zijn gevoelige jeugd was. De leraar die moest examineren hield het niet langer droog. Hij sloeg een arm om de leerling heen en begon te huilen. Zo herkenbaar was het voor hem en wat goed dat de leerling zo zijn emoties kon uiten door middel van een foto. Het was zo herkenbaar voor de leraar. De leerling ( inmiddels een cursist bij mij) vond alles best. Hij kreeg een dikke vette 9. Dat is geen concept denken, dat is gewoon je hachje redden op het laatste moment.
Voorwaarden deelname gevorderde cursus
25/05/11 23:09
Ken jezelf en je eigen capaciteiten...
Al zeker drie jaar hebben Babs en ik discussies over wie er wel en niet mee kan doen aan de gevorderde cursus. De discussie komt voort uit het feit dat gevorderde cursisten zo vaak geen gevorderde cursisten zijn. Ik durf er zelfs wel een getal aan te hangen. 95% van de gevorderde cursisten die instromen op de gevorderde cursus zijn het niet. Dit zijn dus de mensen die beginnen bij ons met de gevorderde cursus en hier in Pébru geen basis cursus hebben gedaan. Deze blog is dan ook speciaal geschreven om Babs te helpen met nieuwe cursisten zich beter te laten realiseren waar ze aan beginnen met een gevorderde cursus. Iedereen is welkom, maar wel graag bij de juiste cursus.
Ondanks de vele correspondentie van Babs met aankomende cursisten en de checks die ze uitvoert gaat het bijna altijd mis. Ik vraag dan vaak geïrriteerd aan Babs hoe het kan dat die of die in de cursus terecht is gekomen. Babs pakt dan vaak snel de correspondentie erbij en laat het mij lezen. En ja bijna altijd staat er bevestigd door de cursist dat ze het allemaal al kennen wat er gevraagd wordt. Niet dus. En dan beginnen de problemen. In een toch al volle cursusweek moet er bijles gegeven gaan worden. Ergens tussendoor. Of ik moet de andere aanwezige cursisten die de basis cursus wel hebben gevolgd heel lief aankijken of ze even geduld hebben omdat ik driekwart week basis cursus even moet inhalen en bijspijkeren! Dat gaat dus niet. Ik kan geen twee weken cursus in één week stoppen. En het geduld van de mede cursisten houdt ook een keer op.
Bijspijkeren gaat dan over:
Babs vraagt altijd of de aankomende gevorderde cursisten belichting trapjes kunnen maken, 0 metingen maken en zo gaat ze verder met haar waslijst aan vragen. Soms zijn er mensen die beginnen te twijfelen en dan toch maar voor de zekerheid de basis cursus boeken. Ze nemen het zekere voor het onzekere. Heel verstanding, want de lat ligt hoog hier in Pébru. En overschatting van de eigen capaciteiten komt erg vaak voor. Iedere keer weer blijkt dat de twijfelaars na het volgen van de basis cursus zo blij zijn dat ze niet de vervolg cursus hebben geboekt.
Het lijstje is lang en nog niet eens compleet. Alleen het laatste punt is al zo’n belangrijke. Zoveel cursisten komen vers instromen op de gevorderde cursus afkomstig van een fotografie opleiding. Ze hebben de basis cursus gedaan van een opleiding of al een jaar vakopleiding, maakt niet uit welke opleider het is, en denken dan misschien wel terecht dat ze dan toch wel in moeten kunnen stromen op een vervolg cursus bij Digitale Fotografie Vakantie in Pébru. Op zich een hele logische gedachte, maar het is niet zo.
Als je je wilt opgeven en je komt van een opleiding stel je dan de vraag wat heb je daar geleerd en hoe heb je het geleerd. Ik weet dat al jullie leraren op de eerste dag na binnenkomst roepen dat je in RAW moet gaan fotograferen. Fout! Op die manier leer je nooit fotograferen. Nooit! Je weet nu dus nog steeds niet hoe een belichting werkelijk tot stand komt. Hoe kom je tot een perfecte belichting? Lees mijn andere blogs maar over na: How are you raw doing? En de blog over RAW fotograferen. Aanstaande cursisten die altijd op RAW fotograferen adviseer ik begin maar met een basis cursus. Waarom? Eerst moet je perfect leren belichten. Kleuren leren begrijpen en zien. En dat die je niet op de RAW stand!
Licht en haar theorie wordt tegenwoordig in Nederland niet meer goed onderwezen. Daar kan jij niets aan doen, dat ligt aan het niveau van het fotografie onderwijs en de leraren die het vaak ook al niet meer geleerd hebben. En een leraar die het zelf niet weet hoe moet die het dan jou leren? Het betekent wel dat je gewoon de basis cursus moet gaan volgen. Hiermee geef je jezelf een hele goede en zeer gedegen basis kennis. De basis van al je toekomstige fotografie. Er is niets belangrijker dan licht en schaduw. Wat laat je wel zien en wat laat je niet zien? Waar ik een gehele specifieke dag mee bezig ben met basis cursisten en de rest van de week blijft het terugkomen met nog meer informatie is het niet te doen voor mij om dit tijdens een vervolg cursus nog even snel bij te spijkeren. Omdat het teveel is en het te belangrijk is.
Tijdens een vervolg cursus gaan we beginnen met flitsen en draadloos flitsen. Waar zet je je flitser (lees licht) neer en waarom daar? Begin dus met een basis cursus. Of weet je zeker dat je alles al weet van licht en plaatsing van licht?
Hoek van inval is hoek van uitval. Het staat zo simpel hier op electronisch papier. Wat is dat dan? Nou ongeveer de hele fotografie. Maak een portret van iemand met een bril op en je krijgt ermee te maken. Hoek van inval is hoek van uitval. Dus moet je niet precies in de hoek van uitval gaan fotograferen. Dat zou niet slim zijn. Hoe laat je iets glimmen? Ook met de hoe van inval is de hoek van uitval. Hoer voorkom je glimmers? Ook al met de hoek van inval is de hoek van uitval. Hoe kun je lastige uitbijtende partijen aanpassen zonder je belichting al teveel te moeten aanpassen? Enfin je snapt het al. Moeilijk is het niet maar je moet het wel even geleerd krijgen. En er iedere keer weer erop geattendeerd en eraan herinnerd worden. Hoek van inval is hoek van uitval. Ook erg belangrijk tijdens de gevorderde cursus als je de eerste stappen op het gebeid van flitsen gaat leren.
Verder ga ik niet met mijn uitleg waarom je je beter eerst voor een basis cursus kunt inschrijven. Het is denk ik wel duidelijk.
Bovenstaand verhaal is geschreven omdat teveel mensen zichzelf overschatten en aan de verkeerde cursus beginnen. En ja, het zegt ook wat over de opleidingen in Nederland. Het maakt niet uit of je van de fotovakschool, Statief opleiding of een andere opleiding komt. Je hebt er niet op het scherpst van de snede leren belichten. Ik verzin dit niet! De onderstaande quotes zijn afkomstig van je voorgangers afkomstig van vakopleidingen. Een kleine greep uit de uitspraken gedaan door ex-cursisten van opleidingen en vak-opleidingen in Nederland en België.
“ Wauw, ik heb hier in een week tijd meer geleerd dan in een heel jaar op mijn school”
“ Ja van mijn leraar moest ik lichttangen fotograferen, die zij dat het zo moest, dat is een techniek”.
“ Op mijn school vertellen ze niets over hoe ik licht moet plaatsen”
“ Hoezo staat mijn licht te laag?”
“ ja, mijn leraar zei ik dat ik gelijk op RAW moest gaan fotograferen”
“ Mijn leraar had geen zin om diafragma en scherptediepte uit te leggen, daarvoor moest ik maar een boek kopen”
Kortom, de lat ligt hoog hier in Pébru. Niet onoverkomelijk hoog. Iedereen zonder enige kennis van fotografie kan hier instromen op de basis cursus en na een wekken je fotograferen. Met de juiste en gedegen kennis. En met fotograferen bedoel ik echt fotograferen. Dus het volgen van de basis cursus kan geen weg gegooid geld zijn. Ook voor de mensen die ergens al een basis cursus hebben gevolgd blijkt dat het volgen van een basis cursus bij Digitale Fotografie Vakantie veel meer kennis brengt en van een veel hoger niveau is. We beginnen op 0, maar eindigen veel en veel hoger.
Ik hoop met dit stukje (blog) jullie te helpen de juiste cursus voor jezelf uit te kiezen. En ook Babs het wat makkelijker te maken om de juiste cursus te vinden voor jou. Daar wordt niemand blij van en gaat ten kostte van de kwaliteit voor alle deelnemers. Je kunt dit je mede cursisten niet aan doen.
Wees eerlijk naar jezelf toe na het lezen van dit bovenstaande stuk tekst. 95% van de cursisten die nieuw instromen tijdens vervolg cursus hebben zichzelf overschat.
Al zeker drie jaar hebben Babs en ik discussies over wie er wel en niet mee kan doen aan de gevorderde cursus. De discussie komt voort uit het feit dat gevorderde cursisten zo vaak geen gevorderde cursisten zijn. Ik durf er zelfs wel een getal aan te hangen. 95% van de gevorderde cursisten die instromen op de gevorderde cursus zijn het niet. Dit zijn dus de mensen die beginnen bij ons met de gevorderde cursus en hier in Pébru geen basis cursus hebben gedaan. Deze blog is dan ook speciaal geschreven om Babs te helpen met nieuwe cursisten zich beter te laten realiseren waar ze aan beginnen met een gevorderde cursus. Iedereen is welkom, maar wel graag bij de juiste cursus.
Ondanks de vele correspondentie van Babs met aankomende cursisten en de checks die ze uitvoert gaat het bijna altijd mis. Ik vraag dan vaak geïrriteerd aan Babs hoe het kan dat die of die in de cursus terecht is gekomen. Babs pakt dan vaak snel de correspondentie erbij en laat het mij lezen. En ja bijna altijd staat er bevestigd door de cursist dat ze het allemaal al kennen wat er gevraagd wordt. Niet dus. En dan beginnen de problemen. In een toch al volle cursusweek moet er bijles gegeven gaan worden. Ergens tussendoor. Of ik moet de andere aanwezige cursisten die de basis cursus wel hebben gevolgd heel lief aankijken of ze even geduld hebben omdat ik driekwart week basis cursus even moet inhalen en bijspijkeren! Dat gaat dus niet. Ik kan geen twee weken cursus in één week stoppen. En het geduld van de mede cursisten houdt ook een keer op.
Bijspijkeren gaat dan over:
- Belichting trapjes
- 0 metingen maken
- De gehele licht theorie (wat is mooi licht en waarom)
- Als er licht is is er ook een schaduw
- Hoe zet je mooi licht neer
- Histogrammen
- Hoek van inval is hoek van uitval (heel erg belangrijk in fotografie)
- Goede tot perfecte witbalans maken
- En dit alles gefotografeerd in JPEG!!!
Babs vraagt altijd of de aankomende gevorderde cursisten belichting trapjes kunnen maken, 0 metingen maken en zo gaat ze verder met haar waslijst aan vragen. Soms zijn er mensen die beginnen te twijfelen en dan toch maar voor de zekerheid de basis cursus boeken. Ze nemen het zekere voor het onzekere. Heel verstanding, want de lat ligt hoog hier in Pébru. En overschatting van de eigen capaciteiten komt erg vaak voor. Iedere keer weer blijkt dat de twijfelaars na het volgen van de basis cursus zo blij zijn dat ze niet de vervolg cursus hebben geboekt.
Het lijstje is lang en nog niet eens compleet. Alleen het laatste punt is al zo’n belangrijke. Zoveel cursisten komen vers instromen op de gevorderde cursus afkomstig van een fotografie opleiding. Ze hebben de basis cursus gedaan van een opleiding of al een jaar vakopleiding, maakt niet uit welke opleider het is, en denken dan misschien wel terecht dat ze dan toch wel in moeten kunnen stromen op een vervolg cursus bij Digitale Fotografie Vakantie in Pébru. Op zich een hele logische gedachte, maar het is niet zo.
Als je je wilt opgeven en je komt van een opleiding stel je dan de vraag wat heb je daar geleerd en hoe heb je het geleerd. Ik weet dat al jullie leraren op de eerste dag na binnenkomst roepen dat je in RAW moet gaan fotograferen. Fout! Op die manier leer je nooit fotograferen. Nooit! Je weet nu dus nog steeds niet hoe een belichting werkelijk tot stand komt. Hoe kom je tot een perfecte belichting? Lees mijn andere blogs maar over na: How are you raw doing? En de blog over RAW fotograferen. Aanstaande cursisten die altijd op RAW fotograferen adviseer ik begin maar met een basis cursus. Waarom? Eerst moet je perfect leren belichten. Kleuren leren begrijpen en zien. En dat die je niet op de RAW stand!
Licht en haar theorie wordt tegenwoordig in Nederland niet meer goed onderwezen. Daar kan jij niets aan doen, dat ligt aan het niveau van het fotografie onderwijs en de leraren die het vaak ook al niet meer geleerd hebben. En een leraar die het zelf niet weet hoe moet die het dan jou leren? Het betekent wel dat je gewoon de basis cursus moet gaan volgen. Hiermee geef je jezelf een hele goede en zeer gedegen basis kennis. De basis van al je toekomstige fotografie. Er is niets belangrijker dan licht en schaduw. Wat laat je wel zien en wat laat je niet zien? Waar ik een gehele specifieke dag mee bezig ben met basis cursisten en de rest van de week blijft het terugkomen met nog meer informatie is het niet te doen voor mij om dit tijdens een vervolg cursus nog even snel bij te spijkeren. Omdat het teveel is en het te belangrijk is.
Tijdens een vervolg cursus gaan we beginnen met flitsen en draadloos flitsen. Waar zet je je flitser (lees licht) neer en waarom daar? Begin dus met een basis cursus. Of weet je zeker dat je alles al weet van licht en plaatsing van licht?
Hoek van inval is hoek van uitval. Het staat zo simpel hier op electronisch papier. Wat is dat dan? Nou ongeveer de hele fotografie. Maak een portret van iemand met een bril op en je krijgt ermee te maken. Hoek van inval is hoek van uitval. Dus moet je niet precies in de hoek van uitval gaan fotograferen. Dat zou niet slim zijn. Hoe laat je iets glimmen? Ook met de hoe van inval is de hoek van uitval. Hoer voorkom je glimmers? Ook al met de hoek van inval is de hoek van uitval. Hoe kun je lastige uitbijtende partijen aanpassen zonder je belichting al teveel te moeten aanpassen? Enfin je snapt het al. Moeilijk is het niet maar je moet het wel even geleerd krijgen. En er iedere keer weer erop geattendeerd en eraan herinnerd worden. Hoek van inval is hoek van uitval. Ook erg belangrijk tijdens de gevorderde cursus als je de eerste stappen op het gebeid van flitsen gaat leren.
Verder ga ik niet met mijn uitleg waarom je je beter eerst voor een basis cursus kunt inschrijven. Het is denk ik wel duidelijk.
Bovenstaand verhaal is geschreven omdat teveel mensen zichzelf overschatten en aan de verkeerde cursus beginnen. En ja, het zegt ook wat over de opleidingen in Nederland. Het maakt niet uit of je van de fotovakschool, Statief opleiding of een andere opleiding komt. Je hebt er niet op het scherpst van de snede leren belichten. Ik verzin dit niet! De onderstaande quotes zijn afkomstig van je voorgangers afkomstig van vakopleidingen. Een kleine greep uit de uitspraken gedaan door ex-cursisten van opleidingen en vak-opleidingen in Nederland en België.
“ Wauw, ik heb hier in een week tijd meer geleerd dan in een heel jaar op mijn school”
“ Ja van mijn leraar moest ik lichttangen fotograferen, die zij dat het zo moest, dat is een techniek”.
“ Op mijn school vertellen ze niets over hoe ik licht moet plaatsen”
“ Hoezo staat mijn licht te laag?”
“ ja, mijn leraar zei ik dat ik gelijk op RAW moest gaan fotograferen”
“ Mijn leraar had geen zin om diafragma en scherptediepte uit te leggen, daarvoor moest ik maar een boek kopen”
Kortom, de lat ligt hoog hier in Pébru. Niet onoverkomelijk hoog. Iedereen zonder enige kennis van fotografie kan hier instromen op de basis cursus en na een wekken je fotograferen. Met de juiste en gedegen kennis. En met fotograferen bedoel ik echt fotograferen. Dus het volgen van de basis cursus kan geen weg gegooid geld zijn. Ook voor de mensen die ergens al een basis cursus hebben gevolgd blijkt dat het volgen van een basis cursus bij Digitale Fotografie Vakantie veel meer kennis brengt en van een veel hoger niveau is. We beginnen op 0, maar eindigen veel en veel hoger.
Ik hoop met dit stukje (blog) jullie te helpen de juiste cursus voor jezelf uit te kiezen. En ook Babs het wat makkelijker te maken om de juiste cursus te vinden voor jou. Daar wordt niemand blij van en gaat ten kostte van de kwaliteit voor alle deelnemers. Je kunt dit je mede cursisten niet aan doen.
Wees eerlijk naar jezelf toe na het lezen van dit bovenstaande stuk tekst. 95% van de cursisten die nieuw instromen tijdens vervolg cursus hebben zichzelf overschat.
RAW fotograferen
27/04/11 19:13
Tijdens mijn cursussen leer ik iedereen, maar dan ook echt iedereen om geen RAW te gebruiken. Ik heb daar vele redenen voor. Pedagogische redenen voornamelijk.
Zo kan ik nog een hele lange tijd doorgaan. Ik kan misschien wel 64 redenen bedenken waarom niet met RAW te fotograferen. En slechts 1 waarom wel met RAW te fotograferen!
Raw is namelijk een ietsiepietsie beter dan JPEG. Dat is de enige echte reden. Nu denken jullie misschien, maar je schreef toch net dat we juist geen RAW moeten gebruiken. Ja dat is ook zo, maar het verhaal is nog niet klaar.
Raw zorgt namelijk voor de gebruikers ervan voor een soort schijn veiligheid. Ik kom de laatste tijd steeds meer mensen tegen die ook met RAW fotograferen. Zelfs sommige van mijn eigen cursisten! Ik heb het ze niet goed geleerd, want ze zijn toch op RAW gaan fotograferen. Een nederlaag voor mij? Ja misschien wel. Dat ze het doen vind ik niet erg. Maakt mij niet uit. In principe zouden ze het nu wel moeten kunnen na zoveel cursussen. Nee, waarom ik er wel van baal is het feit dat de bewuste RAW cursisten nog steeds te onzeker zijn. Ze gebruiken RAW om twee andere redenen. Het blijkt iedere keer weer.
Reden 1 is slechts gedeeltelijk waar. De belichting speelruimte van RAW is slechts een 5-10% groter. Dat is nog niet eens 1/3 stop belichting speelruimte winst. Dus als de geschoten JPEG goed is moet de RAW exact hetzelfde geschoten worden anders kom je er alsnog niet uit met de RAW opname. Dan bijten je hogen lichten alsnog uit. Schijn veiligheid dus. „Ze” wanen zich veilig, maar het is niet zo.
Raw fotografen zijn niet gewend om kleuren aan te passen en er actief mee te werken. Goed kijken naar LCD scherm en of monitor om te zien wat „ze” aan het doen zijn en hoe ze dit eventueel kunnen verbeteren. Een rood zweempje wordt vaak over het hoofd gezien. Groen zweempjes zijn nog lastiger te herkennen. En een beetje te geel dat zien ze nog wel, maar ja die automatische witbalans werkt zo lekker... dus waarom zou je actief met je witbalans of graden Klevin werken? Dat doen „ze” ook al achteraf.
Als „ze” nooit actief met hun witbalans werken wordt kleurzwemen herkennen en oplossen wel erg lastig. Je hebt er namelijk geen omkijken naar met RAW fotografie. Dat komt pas achteraf. Pas in Photoshop wordt er voor het eerst naar witbalans gekeken. Kennelijk is Photoshoppen leuker dan fotograferen. Jammer. Ik heb dat gedeelte dus niet over kunnen brengen. Dat een perfecte foto uit je camera toveren veel leuker is dan een uur Photoshoppen. Maakt mij dat een slechte leraar?
Nee, echt niet! Ik ben een kei van een leraar! Eigenwijs volgens velen en ja dat ben ik ook, maar ik heb wel altijd gelijk. Altijd? Ja bijna altijd. Ieder mens maakt wel eens een foutje zo ook ik, maar niet op dit gebeid. Nee, de verbazing en verwondering zit bij mij hierin dat ik mij afvraag bij sommige cursisten die echt wel goed kunnen fotograferen, waarom? Ik weet het antwoord al, maar die geef ik pas later. Waarom zijn staan ze nu opeens op RAW fotograferen? Waarom mag ik niet zien dat ze stiekem wel op RAW fotograferen? Zou ik boos worden, echt niet! Ik ga „ze” alleen weer proberen te overtuigen om het niet te doen. „Ze” worden er namelijk geen betere fotografen van. Wel betere Photoshoppers. Maar daar ging het niet over.
Dus iedereen mag fotograferen van mij zoals ze willen als „ze” het maar goed doen. En dat is dus met 90% van de RAW fotograferende mensen niet het geval. „Ze” maken de overstap om dat de hele wereld roept dat RAW fotografie het beste is. Helemaal waar, maar dan moet je wel ontzettend goed kunnen fotograferen. Anders heeft het geen zin. Die laatste paar procentjes daar gaat het om en die luisteren het nauwst. Geen millimeter speelruimte heb je om je fouten te kunnen veroorloven. Raw fotografen gebruiken wel om die reden dus RAW. Er valt meer en makkelijker te herstellen. Niet dus! Er is niemand die „ze” dat verteld. Ja, ik wel. Maar kennelijk hebben alle forums, tijdschriften en andere opleidingen meer effect op de gemoed toestand van „ze”. „Ze” doen het toch, openlijk of stiekem. Jammer alleen dat ik het altijd kan zien. Altijd. Nee niet in de exif gegevens daar staat het niet in. Maar ik weet donders goed wat mogelijk is en wat niet. En ik zie aan een foto wat er getrruct is of niet. Mij truc je niet zomaar.
De echte truc is en blijft nauwkeurig fotograferen. Check na iedere verandering je histogram. Bekijk je hoge lichten scherm. Wat zie ik aan informatie. Zit mijn histogram er nog in? Zie ik knipperende plekjes in mijn foto op het LCD scherm? Dat is de normale werkwijze. Dan weet je waar je mee bezig bent. Voor iedereen die bij mij een cursus heeft gevolgd een normale werkwijze. Niemand komt ermee weg om het anders te doen. Ja als „ze” weg zijn. Thuis gaan ze toch stiekem op RAW fotograferen. Op jacht naar nog mooier foto’s. Tot zover klopt de gedachtengang en werkwijze nog steeds. Maar RAW fotograferen maaakt „ze” sloppy, oftewel slordig. Stapje voor stapje en beetje voor beetje. Histogrammen worden niet meer regelmatig gecontroleerd. Hoge lichten schermen worden niet meer bekeken. Want „ze” redden het wel met gebruik van RAW. En op dag een staan „ze” weer zover af van wat „ze” werkelijk zouden moeten doen en werken dat er eigenlijk niets meer over is. Het zijn weer doodgewone slechte fotografen geworden.
Eerder vertelde ik al dat ik het antwoord wist op de vraag waarom „ze” op RAW gaan fotograferen. De bovenstaande paragraaf geeft het antwoord. De truc is nauwkeurig blijven belichten en altijd na iedere verandering je histogram en/of hoge lichten scherm controleren. Als je dat doet heb je geen RAW nodig of als je dat doet kun je juist wel met RAW gaan fotograferen want je weet wat je aan het doen bent. En je hebt alles onder controle. Mist je maar checkt en controleert. En pas dan ga je profiteren van de meerkleuren die RAW levert ten opzichte van JPEG. De extra te winnen belichting speelruimte winst is zo klein. Daar hoef je het niet voor te doen. RAW fotografie is een schijn veiligheid.
Ik heb „ze in alle formaten en soorten voorbij zien komen. Afgestudeerd, in het derde, vierde of tweede jaar van een opleiding met aan het einde een diploma, mijn eigen opgeleide cursisten die denken dat RAW toch beter is of het er stiekem naast doen.. En zo kan ik ook wel weer even verder gaan. Mij maakt het niet uit. Ik word niet boos of wat dan ook. Het ergste wat je kan overkomen is dat ik je als een verloren schaap ga bezien.
Check je histogram en check je hoge lichten scherm is de les van deze blog. En als je alles doet zoals het moet en heel erg goed bent mag je van mij lekker op RAW fotograferen. Want pas op RAW kun je voor de volle 100% gaan. Maar dan moeten alle andere zaken daarvoor wel perfect in orde zijn.
- Eerst leren fotograferen en daarna kun je alsnog op RAW gaan fotograferen mocht je daar dan nog behoefte aan hebben.
- Echt fotograferen (JPEG) is veel leuker dan RAW fotograferen.
- Met RAW fotografie leer je niet fotograferen
- Wat „ze” ook zeggen, RAW is niet de manier. Laat „ze” maar kletsen. „Ze” zijn mensen die zelf hun techniek niet onder controle hebben.
- 90% van de RAW fotograferende mensen hebben geen verstand van kleuren en witbalans
- En „ze” gaan het ook nooit meer leren.
- Een echte foto haal je uit je camera en niet uit Photoshop.
Zo kan ik nog een hele lange tijd doorgaan. Ik kan misschien wel 64 redenen bedenken waarom niet met RAW te fotograferen. En slechts 1 waarom wel met RAW te fotograferen!
Raw is namelijk een ietsiepietsie beter dan JPEG. Dat is de enige echte reden. Nu denken jullie misschien, maar je schreef toch net dat we juist geen RAW moeten gebruiken. Ja dat is ook zo, maar het verhaal is nog niet klaar.
Raw zorgt namelijk voor de gebruikers ervan voor een soort schijn veiligheid. Ik kom de laatste tijd steeds meer mensen tegen die ook met RAW fotograferen. Zelfs sommige van mijn eigen cursisten! Ik heb het ze niet goed geleerd, want ze zijn toch op RAW gaan fotograferen. Een nederlaag voor mij? Ja misschien wel. Dat ze het doen vind ik niet erg. Maakt mij niet uit. In principe zouden ze het nu wel moeten kunnen na zoveel cursussen. Nee, waarom ik er wel van baal is het feit dat de bewuste RAW cursisten nog steeds te onzeker zijn. Ze gebruiken RAW om twee andere redenen. Het blijkt iedere keer weer.
- Ze denken dat ze veel meer belichting speelruimte hebben en het allemaal makkelijker achteraf kunnen redden.
- Ze hebben geen verstand van kleur, vaak is hun witbalans verkeerd en met RAW heb je daar allemaal geen last van. Dat breien ze achteraf wel recht.
Reden 1 is slechts gedeeltelijk waar. De belichting speelruimte van RAW is slechts een 5-10% groter. Dat is nog niet eens 1/3 stop belichting speelruimte winst. Dus als de geschoten JPEG goed is moet de RAW exact hetzelfde geschoten worden anders kom je er alsnog niet uit met de RAW opname. Dan bijten je hogen lichten alsnog uit. Schijn veiligheid dus. „Ze” wanen zich veilig, maar het is niet zo.
Raw fotografen zijn niet gewend om kleuren aan te passen en er actief mee te werken. Goed kijken naar LCD scherm en of monitor om te zien wat „ze” aan het doen zijn en hoe ze dit eventueel kunnen verbeteren. Een rood zweempje wordt vaak over het hoofd gezien. Groen zweempjes zijn nog lastiger te herkennen. En een beetje te geel dat zien ze nog wel, maar ja die automatische witbalans werkt zo lekker... dus waarom zou je actief met je witbalans of graden Klevin werken? Dat doen „ze” ook al achteraf.
Als „ze” nooit actief met hun witbalans werken wordt kleurzwemen herkennen en oplossen wel erg lastig. Je hebt er namelijk geen omkijken naar met RAW fotografie. Dat komt pas achteraf. Pas in Photoshop wordt er voor het eerst naar witbalans gekeken. Kennelijk is Photoshoppen leuker dan fotograferen. Jammer. Ik heb dat gedeelte dus niet over kunnen brengen. Dat een perfecte foto uit je camera toveren veel leuker is dan een uur Photoshoppen. Maakt mij dat een slechte leraar?
Nee, echt niet! Ik ben een kei van een leraar! Eigenwijs volgens velen en ja dat ben ik ook, maar ik heb wel altijd gelijk. Altijd? Ja bijna altijd. Ieder mens maakt wel eens een foutje zo ook ik, maar niet op dit gebeid. Nee, de verbazing en verwondering zit bij mij hierin dat ik mij afvraag bij sommige cursisten die echt wel goed kunnen fotograferen, waarom? Ik weet het antwoord al, maar die geef ik pas later. Waarom zijn staan ze nu opeens op RAW fotograferen? Waarom mag ik niet zien dat ze stiekem wel op RAW fotograferen? Zou ik boos worden, echt niet! Ik ga „ze” alleen weer proberen te overtuigen om het niet te doen. „Ze” worden er namelijk geen betere fotografen van. Wel betere Photoshoppers. Maar daar ging het niet over.
Dus iedereen mag fotograferen van mij zoals ze willen als „ze” het maar goed doen. En dat is dus met 90% van de RAW fotograferende mensen niet het geval. „Ze” maken de overstap om dat de hele wereld roept dat RAW fotografie het beste is. Helemaal waar, maar dan moet je wel ontzettend goed kunnen fotograferen. Anders heeft het geen zin. Die laatste paar procentjes daar gaat het om en die luisteren het nauwst. Geen millimeter speelruimte heb je om je fouten te kunnen veroorloven. Raw fotografen gebruiken wel om die reden dus RAW. Er valt meer en makkelijker te herstellen. Niet dus! Er is niemand die „ze” dat verteld. Ja, ik wel. Maar kennelijk hebben alle forums, tijdschriften en andere opleidingen meer effect op de gemoed toestand van „ze”. „Ze” doen het toch, openlijk of stiekem. Jammer alleen dat ik het altijd kan zien. Altijd. Nee niet in de exif gegevens daar staat het niet in. Maar ik weet donders goed wat mogelijk is en wat niet. En ik zie aan een foto wat er getrruct is of niet. Mij truc je niet zomaar.
De echte truc is en blijft nauwkeurig fotograferen. Check na iedere verandering je histogram. Bekijk je hoge lichten scherm. Wat zie ik aan informatie. Zit mijn histogram er nog in? Zie ik knipperende plekjes in mijn foto op het LCD scherm? Dat is de normale werkwijze. Dan weet je waar je mee bezig bent. Voor iedereen die bij mij een cursus heeft gevolgd een normale werkwijze. Niemand komt ermee weg om het anders te doen. Ja als „ze” weg zijn. Thuis gaan ze toch stiekem op RAW fotograferen. Op jacht naar nog mooier foto’s. Tot zover klopt de gedachtengang en werkwijze nog steeds. Maar RAW fotograferen maaakt „ze” sloppy, oftewel slordig. Stapje voor stapje en beetje voor beetje. Histogrammen worden niet meer regelmatig gecontroleerd. Hoge lichten schermen worden niet meer bekeken. Want „ze” redden het wel met gebruik van RAW. En op dag een staan „ze” weer zover af van wat „ze” werkelijk zouden moeten doen en werken dat er eigenlijk niets meer over is. Het zijn weer doodgewone slechte fotografen geworden.
Eerder vertelde ik al dat ik het antwoord wist op de vraag waarom „ze” op RAW gaan fotograferen. De bovenstaande paragraaf geeft het antwoord. De truc is nauwkeurig blijven belichten en altijd na iedere verandering je histogram en/of hoge lichten scherm controleren. Als je dat doet heb je geen RAW nodig of als je dat doet kun je juist wel met RAW gaan fotograferen want je weet wat je aan het doen bent. En je hebt alles onder controle. Mist je maar checkt en controleert. En pas dan ga je profiteren van de meerkleuren die RAW levert ten opzichte van JPEG. De extra te winnen belichting speelruimte winst is zo klein. Daar hoef je het niet voor te doen. RAW fotografie is een schijn veiligheid.
Ik heb „ze in alle formaten en soorten voorbij zien komen. Afgestudeerd, in het derde, vierde of tweede jaar van een opleiding met aan het einde een diploma, mijn eigen opgeleide cursisten die denken dat RAW toch beter is of het er stiekem naast doen.. En zo kan ik ook wel weer even verder gaan. Mij maakt het niet uit. Ik word niet boos of wat dan ook. Het ergste wat je kan overkomen is dat ik je als een verloren schaap ga bezien.
Check je histogram en check je hoge lichten scherm is de les van deze blog. En als je alles doet zoals het moet en heel erg goed bent mag je van mij lekker op RAW fotograferen. Want pas op RAW kun je voor de volle 100% gaan. Maar dan moeten alle andere zaken daarvoor wel perfect in orde zijn.
Cursus om nog minder tijd aan je fotografie te besteden
09/10/10 18:03
Al surfende kom ik terecht op een website van een concurende collega. Iemand die op kleine schaal ook cursussen geeft in Nederland. Concurrentie is altijd goed en houd je lekker scherp. Zo niet deze meneer. Ik vermoede al dat het niet veel was met zijn cursussen, maar nu weet ik het helemaal zeker.
Deze column is misschien leuk om te lezen, dat weet ik niet, maar dit verhaaltje is in ieder geval interessant voor mijn cursisten die ook professioneel bezig zijn met fotografie of die plannen hebben om professioneel te gaan werken. Want nu is er een cursus voor Professionele fotografie met beperkte tijd. Zonder dat ik de aanvullende tekst had gelezen was mijn eerste gedachte dat het een korte cursusdag zou zijn. Of dat je die dag maar heel even mag fotograferen. Op zich vond ik dat al een vreemde benadering voor een cursusdag. Dus snel de aanvullende tekst lezen. Ik ben erg benieuwd wat dit voor een soort cursus is?
Citaat: De prijzen voor fotografen staat steeds meer onder druk.
Ja iedereen denkt tegenwoordig te kunnen fotograferen. En die zorgen ervoor dat de prijzen in de fotografen markt dalen. Want er is altijd iemand die het voor nog minder geld wil fotograferen. Een neerwaartse spiraal. En als dat nog even doorgaat verdient niemand nog iets aan een bestaan als fotograaf. Nederland is al niet echt een goed fotografieland. Sterker nog door de haperende en falende opleidingen is Nederland fotografisch gezien een land aan de zijlijn.
Een ieder weldenkende fotograaf zou dus een plan bedenken om meer omzet te genereren. Dit is te doen door kwaliteitsverhoging, uniek zijn in je vakbeheersing,jezelf beter verkopen, je prijs die je berekent beter leren verkopen. Het zijn zomaar een aantal mogelijkheden. De laatste heb ik echter nog nooit aan gedacht. Bijna briljant, maar niet heus.
De meneer die ook fotografie cursussen aanbied komt met de volgende wervende tekst: „ Fotografen staan steeds meer onder druk en het is niet meer te doen om nog veel tijd te besteden aan fotografie. Toch is het belangrijk u te blijven onderscheiden van de rest van de fotografen om ervoor te zorgen dat de opdrachten bij u blijven komen”.
Ik geloof mij eigen ogen niet. Omdat het slecht gaat met je als fotograaf ga je een cursus volgen om te leren nog minder tijd, aandacht en geld te geven en te vragen. Volgens mij is dit de omgekeerde wereld. Deze meneer die de cursussen geeft is helemaal het spoor bijster. Hij werkt ook in een redelijk bekende landelijk opererende fotowinkel. Als ze dat daar ook zo doen? We verkopen niet goed, dus kom op laten we nog minder gaan verkopen en laten we dat dan ook maar doen voor nog lagere prijzen. Wat een koekenbakker deze man. En het mooiste van alles is, let op: deze cursus is alleen voor professionals! En de cursus is al volledig volgeboekt ook. Er is dus vraag naar. Hij heeft een gat in de markt ontdekt. Jammer alleen dat de cursus vol zit want dat betekent dat je concurrent fotografen dit ook doen en dus ook voor een lagere prijs gaan werken met nog slechtere foto’s. En zo kom ik wederom uit op de neerwaartse spiraal.
Ik leer mijn cursisten altijd dat als iets mooi moet zijn dat het tijd kost. Net zoals alle andere mooie dingen in het leven. Het schrijven van literatuur kost tijd, veel tijd. Het maken van een legendarische CD kost tijd. Het schilderen van de Nachtwacht kostte ook erg veel tijd. Het maken van een mooie film kost tijd. Een goede business en naam opbouwen kost ook tijd. En dat geldt ook voor degene die fotograaf zijn of willen worden.
Kwaliteit kost tijd! Je gaat niet onder de prijs werken en zowel dan doe je dat alleen als je topkwaliteit levert. Zo kun je namelijk ook je naam opbouwen en je klantenkring. Ook dat is echter vrij kortzichtig omdat je later nooit meer de prijs omhoog krijgt bij dezelfde klanten. Dus moet je eigenlijk weer je hele klantenbestand eruit gooien en weer opnieuw beginnen. En dan is de cirkel dus weer rond en weer richting beneden. De neerwaartse spiraal. Kortom er is eigenlijk geen andere keuze dan zeer serieus bezig te zijn met je fotografie, topkwaliteit te leveren en gezonde prijzen voor je werk te vragen.
De meneer die deze cursussen organiseert heeft ook nog een heel plan hoe je in 10 minuten binnenkomt, de klant gerust stelt ( dat doe je namelijk door je voor te stellen). Je apparatuur opzet, binnen 3 foto’s klaar bent en ook nog eens weer alles opruimt en gedag zegt. En oh ja, je verlaat ook nog het pand binnen die 10 minuten. Ja je leest het goed. Ik heb het letterlijk overgeschreven. Ik geloofde mijn ogen ook niet. En dan vergeet ik nog een ding. Binnen die 10 minuten heb je ook nog genetwerkt met de geportretteerde. Netwerken doe je namelijk door gedag te zeggen.
Ik schrijf dit niet om deze meneer een slechte naam te geven. Ik ben daar niet op uit. Vandaar dat ik zijn naam er ook niet bijzet. Maar ik schrijf dit wel omdat het zo slecht gesteld is met de fotografie in Nederland. Ik krijg hier cursisten die al in het derde jaar van een fotografische opleiding doorlopen en ze kunnen nog steeds geen normale foto maken zonder gebruik van RAW.
Fotograaf zijn is een vak. Benader het dan ook zo. Investeer in jezelf. In je kennis en kunde. Kijk in de spiegel en zie waar je tekort schiet. Doe ik ook dagelijks als fotografisch leraar. Het kan altijd beter. Iedere dag weer. Streef naar het hoogste. Weet wat je kan en nog belangrijker wat je niet kan. Maar ga in godsnaam niet onder de prijzen werken. Daar help je jezelf niet mee en andere getalenteerde fotografen ook niet. En de man die deze cursus organiseert moeten ze acuut een digitaal camera verbod geven voor de rest van zijn leven. Prutser! En dan nog steeds 125 euro voor een dag vragen, dat dan weer wel.
En verder rest mij niets anders te melden dat ik te gepassioneerd ben met en voor de fotografie om dit soort dingen zo over mijn kant te laten gaan. Dit kan en mag gewoon niet. Ik ben nog steeds erg begaan met de fotografie in Nederland vanuit Frankrijk.
Er rest me slechts een conclusie voor de bewuste meneer en zijn tijdbesparende cursus: Koekenbakker geeft les aan andere koekenbakkers.
Deze column is misschien leuk om te lezen, dat weet ik niet, maar dit verhaaltje is in ieder geval interessant voor mijn cursisten die ook professioneel bezig zijn met fotografie of die plannen hebben om professioneel te gaan werken. Want nu is er een cursus voor Professionele fotografie met beperkte tijd. Zonder dat ik de aanvullende tekst had gelezen was mijn eerste gedachte dat het een korte cursusdag zou zijn. Of dat je die dag maar heel even mag fotograferen. Op zich vond ik dat al een vreemde benadering voor een cursusdag. Dus snel de aanvullende tekst lezen. Ik ben erg benieuwd wat dit voor een soort cursus is?
Citaat: De prijzen voor fotografen staat steeds meer onder druk.
Ja iedereen denkt tegenwoordig te kunnen fotograferen. En die zorgen ervoor dat de prijzen in de fotografen markt dalen. Want er is altijd iemand die het voor nog minder geld wil fotograferen. Een neerwaartse spiraal. En als dat nog even doorgaat verdient niemand nog iets aan een bestaan als fotograaf. Nederland is al niet echt een goed fotografieland. Sterker nog door de haperende en falende opleidingen is Nederland fotografisch gezien een land aan de zijlijn.
Een ieder weldenkende fotograaf zou dus een plan bedenken om meer omzet te genereren. Dit is te doen door kwaliteitsverhoging, uniek zijn in je vakbeheersing,jezelf beter verkopen, je prijs die je berekent beter leren verkopen. Het zijn zomaar een aantal mogelijkheden. De laatste heb ik echter nog nooit aan gedacht. Bijna briljant, maar niet heus.
De meneer die ook fotografie cursussen aanbied komt met de volgende wervende tekst: „ Fotografen staan steeds meer onder druk en het is niet meer te doen om nog veel tijd te besteden aan fotografie. Toch is het belangrijk u te blijven onderscheiden van de rest van de fotografen om ervoor te zorgen dat de opdrachten bij u blijven komen”.
Ik geloof mij eigen ogen niet. Omdat het slecht gaat met je als fotograaf ga je een cursus volgen om te leren nog minder tijd, aandacht en geld te geven en te vragen. Volgens mij is dit de omgekeerde wereld. Deze meneer die de cursussen geeft is helemaal het spoor bijster. Hij werkt ook in een redelijk bekende landelijk opererende fotowinkel. Als ze dat daar ook zo doen? We verkopen niet goed, dus kom op laten we nog minder gaan verkopen en laten we dat dan ook maar doen voor nog lagere prijzen. Wat een koekenbakker deze man. En het mooiste van alles is, let op: deze cursus is alleen voor professionals! En de cursus is al volledig volgeboekt ook. Er is dus vraag naar. Hij heeft een gat in de markt ontdekt. Jammer alleen dat de cursus vol zit want dat betekent dat je concurrent fotografen dit ook doen en dus ook voor een lagere prijs gaan werken met nog slechtere foto’s. En zo kom ik wederom uit op de neerwaartse spiraal.
Ik leer mijn cursisten altijd dat als iets mooi moet zijn dat het tijd kost. Net zoals alle andere mooie dingen in het leven. Het schrijven van literatuur kost tijd, veel tijd. Het maken van een legendarische CD kost tijd. Het schilderen van de Nachtwacht kostte ook erg veel tijd. Het maken van een mooie film kost tijd. Een goede business en naam opbouwen kost ook tijd. En dat geldt ook voor degene die fotograaf zijn of willen worden.
Kwaliteit kost tijd! Je gaat niet onder de prijs werken en zowel dan doe je dat alleen als je topkwaliteit levert. Zo kun je namelijk ook je naam opbouwen en je klantenkring. Ook dat is echter vrij kortzichtig omdat je later nooit meer de prijs omhoog krijgt bij dezelfde klanten. Dus moet je eigenlijk weer je hele klantenbestand eruit gooien en weer opnieuw beginnen. En dan is de cirkel dus weer rond en weer richting beneden. De neerwaartse spiraal. Kortom er is eigenlijk geen andere keuze dan zeer serieus bezig te zijn met je fotografie, topkwaliteit te leveren en gezonde prijzen voor je werk te vragen.
De meneer die deze cursussen organiseert heeft ook nog een heel plan hoe je in 10 minuten binnenkomt, de klant gerust stelt ( dat doe je namelijk door je voor te stellen). Je apparatuur opzet, binnen 3 foto’s klaar bent en ook nog eens weer alles opruimt en gedag zegt. En oh ja, je verlaat ook nog het pand binnen die 10 minuten. Ja je leest het goed. Ik heb het letterlijk overgeschreven. Ik geloofde mijn ogen ook niet. En dan vergeet ik nog een ding. Binnen die 10 minuten heb je ook nog genetwerkt met de geportretteerde. Netwerken doe je namelijk door gedag te zeggen.
Ik schrijf dit niet om deze meneer een slechte naam te geven. Ik ben daar niet op uit. Vandaar dat ik zijn naam er ook niet bijzet. Maar ik schrijf dit wel omdat het zo slecht gesteld is met de fotografie in Nederland. Ik krijg hier cursisten die al in het derde jaar van een fotografische opleiding doorlopen en ze kunnen nog steeds geen normale foto maken zonder gebruik van RAW.
Fotograaf zijn is een vak. Benader het dan ook zo. Investeer in jezelf. In je kennis en kunde. Kijk in de spiegel en zie waar je tekort schiet. Doe ik ook dagelijks als fotografisch leraar. Het kan altijd beter. Iedere dag weer. Streef naar het hoogste. Weet wat je kan en nog belangrijker wat je niet kan. Maar ga in godsnaam niet onder de prijzen werken. Daar help je jezelf niet mee en andere getalenteerde fotografen ook niet. En de man die deze cursus organiseert moeten ze acuut een digitaal camera verbod geven voor de rest van zijn leven. Prutser! En dan nog steeds 125 euro voor een dag vragen, dat dan weer wel.
En verder rest mij niets anders te melden dat ik te gepassioneerd ben met en voor de fotografie om dit soort dingen zo over mijn kant te laten gaan. Dit kan en mag gewoon niet. Ik ben nog steeds erg begaan met de fotografie in Nederland vanuit Frankrijk.
Er rest me slechts een conclusie voor de bewuste meneer en zijn tijdbesparende cursus: Koekenbakker geeft les aan andere koekenbakkers.
3800 euro door het putje
28/07/10 22:46
In stad A. volgt Corinne een opleiding tot fotograaf. Corinne was een tijdje geleden een beetje boos of teleurgesteld op/in mij. Ze twijfelde namelijk of ze een weekje bij mij cursus moest komen doen of een echte officiele opleiding gaan volgen te A.
Ik heb Corinne de keuze gelaten. Ik ga niet zeggen:” Kom bij mij, kom bij mij, ik ben veel beter”. Dat doe ik niet. Anderen mogen dat over mij zeggen, maar ik ga dat niet over mijzelf zeggen. Corinne heeft dus uiteindelijk besloten om dan toch maar de officiele opleiding, met vakdiploma, te A gaan volgen voor 3800 euro per jaar. Is logisch toch? Je mag daar toch meer verwachten dan dat ik in 5 dagen tijd kan bieden?
Vier maanden later kreeg ik een mail van Corinne met het bericht dat de opleiding zo enorm tegenviel. Ik heb haar geantwoord middels een mail terug dat ik dit heel erg vervelend vind en dat ik het min of meer wist dat de opleiding te A. niet echt goed is.
Waarom min of meer? Omdat ik het niet zeker wist. En ik ga geen dingen roepen die ik niet zeker weet. Dit heb ik ooit geleerd van een Japanse manager die mij heeft opgeleid. Hij zei altijd” Als je iets zegt zorg dan dat het waar is. Als je het niet zeker weet of niet helemaal waar is zeg dan niets! Want wat je zegt zal ik blind vanuit gaan. Dus zet me niet voor jan joker”. ( Even vrij vertaald vanuit het engels).
Dus nu kan ik zeggen, zeker van Corinne’s verhaal te hebben gehoord ( en ook van anderen) dat de fotografie opleiding te A. voor 3800 euro per jaar niet goed is. Ik zeg niet dat het slecht is, maar goed zeker niet.
Tijdens een dag aanwezigheid krijg je maximaal een uur per dag les. De rest van de tijd mag je het in A. lekker zelf uitzoeken. Als je vraagt hoe je een flitser moet instellen, kreeg Corinne een antwoord waar ze helemaal niets mee kon. Wist de leraar het eigenlijk zelf wel? Corinne had gewoon verwacht dat als je een officiele fotografische HBO opleiding gaat volgen dat je dan ook alle technieken uitgelegd zou krijgen. Het is wel een opleiding met een officieel vakdiploma. Een timmerman wordt toch ook uitgelegd hoe je best kunt zagen en timmeren en veilen? En wanneer en waarom? Precies en zo moet het met fotografie ook zijn.
Maar ook deze opleiding gaat teveel uit van creativiteit in plaats van techniek beheersing. En als dat niet zo is, dan is de leraar gewoon te lui om techniek uit te leggen. Is er eigenlijk een interne controle op dat soort scholen. Wat doet de leraar eigenlijk tijdens zijn lessen?
Corinne had in ieder geval genoeg pauzes en tijd om lekker een beetje rond te hangen.
Met toestemming van Corinne heb ik dit verhaal geschreven. Zij wil dat de mensen die dit lezen van tevoren gewaarschuwd zijn. Dat je weet wat je daar kunt verwachten. Als je de moeite hebt genomen om deze hele column te lezen, het gaat om de Fotovakschool te Amsterdam. Heel veel geld, voor heel weinig les. Heel vervelend voor Corinne en misschien nog wel vele ander cursisten daar te A.
Ik heb er geen boodschap aan dat deze opleiding zo slecht zijn werk doet. Corinne komt waarschijnlijk toch nog bij mij op cursus volgend jaar. Dit jaar was al vol. Maar eigenlijk is het toch van den zotte! Sorry Corinne, dat ik niet beter en eerder heb gewaarschuwd. Maar mijn taak is mensen leren fotograferen en niet om andere opleidingen af te kraken. Wat ik nu toch doe, maar het moet nu wel. Er zijn teveel klachten.
Corinne beraad zich op verdere stappen, zo boos is ze. Ze wil gewoon de fotografische techniek beheersen. Dat is alles. Dat mag je toch wel verwachten voor 3850 per jaar?
Inmiddels heb ik ook een reactie terug van Corinne op deze column en ze vindt het nog veel te vlak geschreven. Moet je nagaan!
Ik heb Corinne de keuze gelaten. Ik ga niet zeggen:” Kom bij mij, kom bij mij, ik ben veel beter”. Dat doe ik niet. Anderen mogen dat over mij zeggen, maar ik ga dat niet over mijzelf zeggen. Corinne heeft dus uiteindelijk besloten om dan toch maar de officiele opleiding, met vakdiploma, te A gaan volgen voor 3800 euro per jaar. Is logisch toch? Je mag daar toch meer verwachten dan dat ik in 5 dagen tijd kan bieden?
Vier maanden later kreeg ik een mail van Corinne met het bericht dat de opleiding zo enorm tegenviel. Ik heb haar geantwoord middels een mail terug dat ik dit heel erg vervelend vind en dat ik het min of meer wist dat de opleiding te A. niet echt goed is.
Waarom min of meer? Omdat ik het niet zeker wist. En ik ga geen dingen roepen die ik niet zeker weet. Dit heb ik ooit geleerd van een Japanse manager die mij heeft opgeleid. Hij zei altijd” Als je iets zegt zorg dan dat het waar is. Als je het niet zeker weet of niet helemaal waar is zeg dan niets! Want wat je zegt zal ik blind vanuit gaan. Dus zet me niet voor jan joker”. ( Even vrij vertaald vanuit het engels).
Dus nu kan ik zeggen, zeker van Corinne’s verhaal te hebben gehoord ( en ook van anderen) dat de fotografie opleiding te A. voor 3800 euro per jaar niet goed is. Ik zeg niet dat het slecht is, maar goed zeker niet.
Tijdens een dag aanwezigheid krijg je maximaal een uur per dag les. De rest van de tijd mag je het in A. lekker zelf uitzoeken. Als je vraagt hoe je een flitser moet instellen, kreeg Corinne een antwoord waar ze helemaal niets mee kon. Wist de leraar het eigenlijk zelf wel? Corinne had gewoon verwacht dat als je een officiele fotografische HBO opleiding gaat volgen dat je dan ook alle technieken uitgelegd zou krijgen. Het is wel een opleiding met een officieel vakdiploma. Een timmerman wordt toch ook uitgelegd hoe je best kunt zagen en timmeren en veilen? En wanneer en waarom? Precies en zo moet het met fotografie ook zijn.
Maar ook deze opleiding gaat teveel uit van creativiteit in plaats van techniek beheersing. En als dat niet zo is, dan is de leraar gewoon te lui om techniek uit te leggen. Is er eigenlijk een interne controle op dat soort scholen. Wat doet de leraar eigenlijk tijdens zijn lessen?
Corinne had in ieder geval genoeg pauzes en tijd om lekker een beetje rond te hangen.
Met toestemming van Corinne heb ik dit verhaal geschreven. Zij wil dat de mensen die dit lezen van tevoren gewaarschuwd zijn. Dat je weet wat je daar kunt verwachten. Als je de moeite hebt genomen om deze hele column te lezen, het gaat om de Fotovakschool te Amsterdam. Heel veel geld, voor heel weinig les. Heel vervelend voor Corinne en misschien nog wel vele ander cursisten daar te A.
Ik heb er geen boodschap aan dat deze opleiding zo slecht zijn werk doet. Corinne komt waarschijnlijk toch nog bij mij op cursus volgend jaar. Dit jaar was al vol. Maar eigenlijk is het toch van den zotte! Sorry Corinne, dat ik niet beter en eerder heb gewaarschuwd. Maar mijn taak is mensen leren fotograferen en niet om andere opleidingen af te kraken. Wat ik nu toch doe, maar het moet nu wel. Er zijn teveel klachten.
Corinne beraad zich op verdere stappen, zo boos is ze. Ze wil gewoon de fotografische techniek beheersen. Dat is alles. Dat mag je toch wel verwachten voor 3850 per jaar?
Inmiddels heb ik ook een reactie terug van Corinne op deze column en ze vindt het nog veel te vlak geschreven. Moet je nagaan!
Draadloos flitsen met draadje
28/07/10 21:58
Amsterdam, Rotterdam, Groningen, Apeldoorn, Brugge, Brussel, Leuven overal komen ze vandaan. Wie komen daar vandaan? De cursisten van fotografie opleidingen die niet tevreden zijn of iets missen op hun opleiding. Meer dan een jaar heb ik nagedacht over hoe deze column te schrijven. Uiteindelijk ben ik nu dan toch maar begonnen. Om mijzelf aan te prijzen? Nee, omdat ik zaken zie en hoor die om aandacht schreeuwen.
Sowieso, ben ik een groot voorstander van goede opleidingen. Ik heb het nu over opleidingen in het algemeen. Dus niet alleen over fotografische opleidingen. Ik denk dat goed opgeleide mensen zorgen voor een beter, rustiger maar ook welvarender land. Veel problemen in Nederland komen voort uit tekort schietende opleidingen of helemaal geen opleiding. In deze column alleen maar richten op fotografische opleidingen, dus een maatschappij kritisch stuk gaat het niet worden. Over de maatschappij heb ik een mening, maar van fotografie heb ik verstand.
Bijna week in en week uit zit er bij mij aan tafel een cursist van een opleiding ergens in Nederland, maar tegenwoordig ook steeds meer uit Belgie, die niet zonder reden bij mij een week komen bijspijkeren. Men is ontevreden over de opleiding of hebben het gevoel dat de opleiding aldaar niet compleet is. Er moet meer zijn, maar wat? Dus dan boeken ze eigenlijk vanuit ( zoals ik het zie) een soort armoede toch maar een week cursus bij mij. Als je de reacties op de website mag geloven, moet er hier eigenlijk wel iets aardigs gebeuren, wat in in ieder geval niet op hun school/opleiding gebeurd. Dus een weekje Pebru zal misschien helpen om de gaten in de kennis bij te spijkeren.
Gezeten hier aan tafel heb ik al heel wat verhalen over de scholen gehoord. De eerste keer dat er een cursist zwaar zat te klagen over zijn/haar opleiding dacht ik: ”ach het zal wel meevallen”. Omdat het de eerste keer was. Nu zovele verhalen en klachten verder denk ik dit niet meer. Ik durf nu eigenlijk te zeggen dat er niemand zonder klachten hier komt over zijn/haar opleiding.
Hoog tijd om dit eens een beetje in kaart te brengen. Ik heb het over opleidingen varierend van 11.0000 euro tot 1000 euro per jaar. Wie wat is zoek je zelf maar uit. Er zijn zelfs al aanstaande cursisten een beetje boos op mij geworden omdat ik ze niet gewaarschuwd heb dat de opleiding die ze overwogen om te gaan volgen, niet te zeggen dat die niet goed was. Sorry, ik denk dat dit niet mijn taak is. Ik kan hoogstens mijzelf aanprijzen, maar in vergelijk met een andere opleiding ben ik daar erg terughoudend in. Nu anderhalf jaar verder en tientallen klachten, ga ik mijn houding in deze veranderen. Ik bedoel, ik kan wel roomser dan de Paus proberen te blijven, maar na zoveel goed onderbouwde verhalen, moeten die opleidingen het maar lekker zelf uitzoeken.
Eigenlijk moet ik deze column beginnen met Nederlandse voorbeelden van slechte fotografie opleidingen ( daar heb ik er veel meer van), maar ik begin met een Belgisch voorbeeld. Het was namelijk vandaag dat ik het onderstaande verhaal te horen kreeg.
Een cursist uit Brugge krijgt les van een leraar die net zelf afgestudeerd is, en die leraar heeft als klap op de vuurpijl ook nog even zijn leraren diploma gehaald. Chapeau! Mooie basis om fotografie leraar te worden zou je zeggen.
Helaas, vele dingen die ik de heren deze week heb geleerd waren compleet nieuw voor ze. Ze gaan over een maand aan hun tweede jaar beginnen. Histogram, wel van gehoord, maar wat je er precies meedoet en het uitleest. Nee dat was niet bekend.
Draadloos flitsen met een flitser, nee dat kan niet volgens hun leraar. Nee, dan moet je toch echt eerst een kabeltje aansluiten. Draadloos flitsen met een kabel?????
De twee Belgische mannen die momenteel bij mij op cursus zijn kunnen er niets aan doen. Ze zijn van goede wil en enorm leergierig. Maar wat als je leraar onzin kletst? Geen visie heeft? Geen verstand van fotografie heeft? Dan leer je dus niets. Je bent een hoop geld kwijt en ondersteund de leraar die niet van zijn fotografie kan leven en dat zo nog heel lang kan volhouden. En ondertussen hele bergen slechte, maar wel gediplomeerde fotografen aflevert. Dat dan weer wel!
Na vandaag weten de twee Belgische mannen het gelukkig beter. Draadloos flitsen is inderdaad zonder draadje. En ze kunnen nu ook perfecte belichtingen maken. Dat was daar op school nog niet gelukt in een jaar tijd. Ik heb ze niet gevraagd wat ze jaarlijks betalen, maar eigenlijk mag het niet veel zijn. Deze opleiding ( een officiele vak opleiding, met diploma, tweejarig) klinkt meer als een plaatselijk bingo clubje. Als je het maar naar je zin hebt en goed naar de leraar luistert.
Nog erger is, is dat M. straks terug op zijn officiele opleiding geen belichtingstrapjes meer mag maken. Want zo wil zijn leraar het niet! Ja, maar wat zit ik je dan te leren M.? “Ja prive ga ik dat wel doen, maar op school kan ik dat niet doen, want dan krijg ik vast en zeker geen goede beoordeling”. Daar sta ik dan met mijn mond vol tanden. Want M. heeft wel helemaal gelijk. Hij moet wel goede cijfers behalen, anders kan hij wel naar zijn diploma fluiten. Maar de man die hem straks zijn diploma moet geven weet zelf niet eens hoe een goede belichting eruit moet zien. Wat is het diploma dan waard? M. is het met mij eens maar kiest straks toch eieren voor zijn geld. Ik geef hem gelijk. Het is er de man niet naar om de kop tegen de wind in te gooien. Waar ik mijn leraar zou zijn gaan stangen en voeden met mijn kennis. Net zolang doorgaan totdat die leraar inziet dat er meer is, of dat die leraar erachter komt dat hij eigenlijk een koekenbakker is en beter iets anders kan gaan doen met zijn leven. Aan mij zo zo’n leraar een slechte hebben.
Oh ja, nog even gevraagd aan de cursist M, maar ook aan S, een vraag die mijn vermoedens moet bevestigen. Dus eigenlijk is het vragen naar de bekende weg.
Ja hun leraar is een fotograaf die niet van zijn fotografie kan rondkomen en daarom dus ook les geeft aan de fotografie school. Nou ik voorspel dat deze leraar nooit genoeg geld gaat verdienen met zijn fotografie. Als je niet weet hoe je een perfecte belichting maakt, en denkt dat draadloze flitsfotografie middels een draadje gaat? Kansloos.
Heren, leraren! Fotografie doceren is een passie, doe het dan ook met je ziel en zaligheid. Maar niet alleen omdat je er geld mee moet verdienen omdat je anders geen eten hebt. Wordt dan lekker koekenbakker.
Sowieso, ben ik een groot voorstander van goede opleidingen. Ik heb het nu over opleidingen in het algemeen. Dus niet alleen over fotografische opleidingen. Ik denk dat goed opgeleide mensen zorgen voor een beter, rustiger maar ook welvarender land. Veel problemen in Nederland komen voort uit tekort schietende opleidingen of helemaal geen opleiding. In deze column alleen maar richten op fotografische opleidingen, dus een maatschappij kritisch stuk gaat het niet worden. Over de maatschappij heb ik een mening, maar van fotografie heb ik verstand.
Bijna week in en week uit zit er bij mij aan tafel een cursist van een opleiding ergens in Nederland, maar tegenwoordig ook steeds meer uit Belgie, die niet zonder reden bij mij een week komen bijspijkeren. Men is ontevreden over de opleiding of hebben het gevoel dat de opleiding aldaar niet compleet is. Er moet meer zijn, maar wat? Dus dan boeken ze eigenlijk vanuit ( zoals ik het zie) een soort armoede toch maar een week cursus bij mij. Als je de reacties op de website mag geloven, moet er hier eigenlijk wel iets aardigs gebeuren, wat in in ieder geval niet op hun school/opleiding gebeurd. Dus een weekje Pebru zal misschien helpen om de gaten in de kennis bij te spijkeren.
Gezeten hier aan tafel heb ik al heel wat verhalen over de scholen gehoord. De eerste keer dat er een cursist zwaar zat te klagen over zijn/haar opleiding dacht ik: ”ach het zal wel meevallen”. Omdat het de eerste keer was. Nu zovele verhalen en klachten verder denk ik dit niet meer. Ik durf nu eigenlijk te zeggen dat er niemand zonder klachten hier komt over zijn/haar opleiding.
Hoog tijd om dit eens een beetje in kaart te brengen. Ik heb het over opleidingen varierend van 11.0000 euro tot 1000 euro per jaar. Wie wat is zoek je zelf maar uit. Er zijn zelfs al aanstaande cursisten een beetje boos op mij geworden omdat ik ze niet gewaarschuwd heb dat de opleiding die ze overwogen om te gaan volgen, niet te zeggen dat die niet goed was. Sorry, ik denk dat dit niet mijn taak is. Ik kan hoogstens mijzelf aanprijzen, maar in vergelijk met een andere opleiding ben ik daar erg terughoudend in. Nu anderhalf jaar verder en tientallen klachten, ga ik mijn houding in deze veranderen. Ik bedoel, ik kan wel roomser dan de Paus proberen te blijven, maar na zoveel goed onderbouwde verhalen, moeten die opleidingen het maar lekker zelf uitzoeken.
Eigenlijk moet ik deze column beginnen met Nederlandse voorbeelden van slechte fotografie opleidingen ( daar heb ik er veel meer van), maar ik begin met een Belgisch voorbeeld. Het was namelijk vandaag dat ik het onderstaande verhaal te horen kreeg.
Een cursist uit Brugge krijgt les van een leraar die net zelf afgestudeerd is, en die leraar heeft als klap op de vuurpijl ook nog even zijn leraren diploma gehaald. Chapeau! Mooie basis om fotografie leraar te worden zou je zeggen.
Helaas, vele dingen die ik de heren deze week heb geleerd waren compleet nieuw voor ze. Ze gaan over een maand aan hun tweede jaar beginnen. Histogram, wel van gehoord, maar wat je er precies meedoet en het uitleest. Nee dat was niet bekend.
Draadloos flitsen met een flitser, nee dat kan niet volgens hun leraar. Nee, dan moet je toch echt eerst een kabeltje aansluiten. Draadloos flitsen met een kabel?????
De twee Belgische mannen die momenteel bij mij op cursus zijn kunnen er niets aan doen. Ze zijn van goede wil en enorm leergierig. Maar wat als je leraar onzin kletst? Geen visie heeft? Geen verstand van fotografie heeft? Dan leer je dus niets. Je bent een hoop geld kwijt en ondersteund de leraar die niet van zijn fotografie kan leven en dat zo nog heel lang kan volhouden. En ondertussen hele bergen slechte, maar wel gediplomeerde fotografen aflevert. Dat dan weer wel!
Na vandaag weten de twee Belgische mannen het gelukkig beter. Draadloos flitsen is inderdaad zonder draadje. En ze kunnen nu ook perfecte belichtingen maken. Dat was daar op school nog niet gelukt in een jaar tijd. Ik heb ze niet gevraagd wat ze jaarlijks betalen, maar eigenlijk mag het niet veel zijn. Deze opleiding ( een officiele vak opleiding, met diploma, tweejarig) klinkt meer als een plaatselijk bingo clubje. Als je het maar naar je zin hebt en goed naar de leraar luistert.
Nog erger is, is dat M. straks terug op zijn officiele opleiding geen belichtingstrapjes meer mag maken. Want zo wil zijn leraar het niet! Ja, maar wat zit ik je dan te leren M.? “Ja prive ga ik dat wel doen, maar op school kan ik dat niet doen, want dan krijg ik vast en zeker geen goede beoordeling”. Daar sta ik dan met mijn mond vol tanden. Want M. heeft wel helemaal gelijk. Hij moet wel goede cijfers behalen, anders kan hij wel naar zijn diploma fluiten. Maar de man die hem straks zijn diploma moet geven weet zelf niet eens hoe een goede belichting eruit moet zien. Wat is het diploma dan waard? M. is het met mij eens maar kiest straks toch eieren voor zijn geld. Ik geef hem gelijk. Het is er de man niet naar om de kop tegen de wind in te gooien. Waar ik mijn leraar zou zijn gaan stangen en voeden met mijn kennis. Net zolang doorgaan totdat die leraar inziet dat er meer is, of dat die leraar erachter komt dat hij eigenlijk een koekenbakker is en beter iets anders kan gaan doen met zijn leven. Aan mij zo zo’n leraar een slechte hebben.
Oh ja, nog even gevraagd aan de cursist M, maar ook aan S, een vraag die mijn vermoedens moet bevestigen. Dus eigenlijk is het vragen naar de bekende weg.
Ja hun leraar is een fotograaf die niet van zijn fotografie kan rondkomen en daarom dus ook les geeft aan de fotografie school. Nou ik voorspel dat deze leraar nooit genoeg geld gaat verdienen met zijn fotografie. Als je niet weet hoe je een perfecte belichting maakt, en denkt dat draadloze flitsfotografie middels een draadje gaat? Kansloos.
Heren, leraren! Fotografie doceren is een passie, doe het dan ook met je ziel en zaligheid. Maar niet alleen omdat je er geld mee moet verdienen omdat je anders geen eten hebt. Wordt dan lekker koekenbakker.