Digitale Fotografie Vakantie

Reacties cursisten 2022

Reacties cursisten 2022

Basiscursus april 2022

Ik weet niet meer wat me meer overtuigde, de schattige huisjes of de belofte dat het mogelijk is direct goede foto’s uit je camera te krijgen zonder dat gedoe met nabewerking. Zodra ik de website had ontdekt besloot ik meteen om te gaan.

Toch duurde het nog even, het virus moest eerst wat dimmen. In april was het zo ver. Een medecursiste/lifter stapte in en samen raceten we naar het zuiden. Eenmaal aangekomen troffen we nog een medecursiste, die de trein had gekozen.

Babs had vooraf gezegd dat het goed is om even een dagje uit te rusten voordat de pittige cursus van start gaat. De vrije zondag besteedden we daarom aan een wandeling die zijn weerga niet kent. Er was ergens een leuk watervalletje, volgens één van de gereedliggende beschrijvingen van de omgeving.

Afijn, het regenseizoen was zo’n beetje op zijn hoogtepunt, de waterval diep gelegen en de paadjes spekglad … we zijn zeg maar wel eens een gemakkelijkere uitdaging aangegaan. Verder wisten we nog weinig van fotografie, we zaten nog in het stadium van klik-klak-klaar. Toen, in de regen, vonden we -gezien de omstandigheden- de beelden best gelukt. Nu weten we beter.

Maandag brak de zon door en die is niet meer weggegaan. Het enthousiasme ook niet. Het huisje is fijn. Patrick weet veel. Hij weet eigenlijk alles en hij wil dat allemaal delen. Dat is enorm leuk en inspirerend.

Welke les staat me het meest bij? De vallende avond bij het station? Het geweldige uitzicht hoog in de heuvels, de slaap nog in de keel en het statief dat tegenwerkte? Of de vrijdagmiddag waarbij de zwartwitte paarden zo leuk deden dat ik opeens alle lessen vergat? Of juist de nagesprekken over wat je hebt gemaakt?

Het maakt niet uit. Ik heb mogen ervaren hoe je op een totaal andere manier kunt fotograferen. En: Patrick legt het zodanig uit dat het me ook lukt. Dat is toch prachtig?

En als ik me te veel blijf vergalopperen aan te leuke beelden zonder de juiste instellingen toe te passen, als het resultaat wisselt, is dat maar goed ook want nu heb ik een excuus om nog een keer terug te komen.



Vincent Verbiest
Stacks Image 325
Stacks Image 327
Zaterdag 2 april vertrek ik met de trein naar Pébru.

Een reis die een voorgeschiedenis heeft. Eigenlijk zou ik al in oktober 2021 gezamenlijk met Hans en Bram afreizen, maar door een vervelende omstandigheid kon dat voor mij niet doorgaan.
Gelukkig kon ik in die periode, bij wijze van grote uitzondering, al wel participeren in de DFV na de cursussen Flickr-groep.
Hoewel ik nog niet op cursus was geweest had ik al wel het gedachtengoed van Patrick enigszins tot mij genomen en gaf de fotografie en de feedback op afstand mij veel energie om een lastige tijd door te komen.
Maar nu was het moment dan eindelijk daar: met de TGV zoefde ik door het Franse landschap naar de koude en gedeeltelijk besneeuwde Correze. Alleen.
Of meer: samen met m’n grote fototas en m’n iets kleinere koffertje. Een heuse privé cursus; 5 dagen 1-op-1 met Patrick en m’n camera.

Doordat mijn fotowerk al wel bekend was Patrick konden we snel goede keuzes maken hoe de week in te richten en waar mijn ontwikkelbehoefte lag.
Bewust heb ik er voor gekozen om weinig op mijn vertrouwde terrein te doen, namelijk zwart/wit. Dat ken ik goed vanuit mijn analoge periode.
Nee, met mijn Fujifilm X-T3 en Patrick ging het om kleur en licht en dat in al zijn facetten. En daarin wilde ik meters maken in kennis en vaardigheid om met alle mogelijkheden die de Fuji biedt het maximale eruit te halen.
Uit de camera en het moment en niet uit de nabewerking achteraf. Want dat is ook de filosofie van Patrick: RUC. Rechtstreeks Uit de Camera.

In een voor mijn gevoel eindeloze week hebben we op meerdere thema’s (architectuur, natuur, avond, straat, studio, stillevens, portret, buiten flitsen) de TANS cyclus doorlopen; Theorie - Actie - Nabespreken - Synthese.
Ruim 1500 foto’s geschoten in een cadans die steeds meer eigen werd en daarmee mijn werkwijze fundamenteel verbeterde.
Leidend tot het perfecte plaatje… NOT. Nee, dat perfecte plaatje bestaat niet, gelukkig maar, want zo is er altijd wel weer wat te leren en dus een reden te bedenken om terug te keren naar Pébru.
Maar je komt een heel eind in de buurt met de bagage van Patrick.

In dit alles mag ik zeker niet de rol van Babs vergeten. Als taxi-driver, lunch-verrasser, tafeltje-dekje-bezorger, top-model en commander-in-chief, zorgt ze ervoor dat Patrick zich met z’n volle gewicht op de cursist kan storten. Het is een unieke ervaring, een ervaring die je eigenlijk niet mag missen als je echt wilt leren fotograferen.

Met vriendelijke groet,

Eelco van Dijk
Stacks Image 314
Stacks Image 316
Stacks Image 318